pary i ipairs

Wiele skryptów często musi przechodzić przez słowniki lub tablice. Ale czasami możesz nie znać początku i końca tych struktur danych. Na przykład, słownik graczy może się zmieniać, lub gracze mogą mieć tablicę z różnymi rozmiarami zapasów.

W takich sytuacjach możesz używać pairs() i ipairs(). Można je używać z pętlą for, aby przejść przez każdy element bez znanych punktów początku i końca.

Ten artykuł omówi ich użycie oraz zawiera praktyczny przykład skryptu, w którym śledzisz zamówienia w restauracji w grze gotowania.

Słowniki i pairs()

pairs() jest używane z słownikami. Przykład znajduje się poniżej.

local myDictionary = {
	["Niebieski Gracz"] = "Ana",
	["Złoty Gracz"] = "Binh",
	["Czerwony Gracz"] = "Cate",
}

for key, value in pairs(myDictionary) do
	print(key .. " to " .. value)
end

pairs() może być używane do pracy z kluczem, wartością lub obydwoma elementami słownika. W poniższej pętli for pierwsza zmienna to klucz. Druga zmienna to wartość. Słownik, z którym chcesz pracować, jest przekazywany do pairs().

local inventory = {
	["Złote Cegły"] = 43,
	Marchewki = 3,
	Latarki = 2,
}

print("Masz:")

for itemName, itemValue in pairs(inventory) do
	print(itemValue, itemName)
end

Po wykonaniu kodu zostanie wydrukowane:

Masz:
43 Złote Cegły
3 Marchewki
2 Latarki

Tablice i ipairs()

ipairs() jest używane z tablicami. "i" w ipairs() oznacza "indeks." Używaj ipairs() i tablic w połączeniu z pętlą for do pracy z uporządkowanymi wartościami, takimi jak rankingi. Przykład znajduje się poniżej.

local players = {"Ali", "Ben", "Cammy"}

for playerRank, playerName in ipairs(players) do
	print("Zwycięzca #" .. playerRank .. " to " .. playerName)
end

Po wykonaniu kodu zostanie wydrukowane:

Zwycięzca #1 to Ali
Zwycięzca #2 to Ben
Zwycięzca #3 to Cammy

Praktyka - Symulator Zupy Restauracyjnej

Zróbmy zupę dla symulatora restauracji, gdzie gracze wybierają z listy możliwych składników zupy. Składniki będą przechowywane jako klucze, a wartości będą początkowo fałszywe, aby gracze otrzymali tylko to, co wybiorą.

Użyj pairs(), aby zobaczyć, co zostało wybrane, a następnie ipairs(), aby wydrukować listę składników.

1. Stwórz nowy słownik o nazwie menu. Dodaj 3 - 5 par klucz-wartość, gdzie klucz to składnik, a wartość to fałsz.

   local menu = {
   	kabaczek = false,
   	wołowina = false,
   	pomidor = false,
   	nakładki = false,
   }

2. Pod słownikiem menu dodaj pustą tablicę, która zostanie wypełniona wyborami klientów później.

   -- Zupa klienta
   local selectedIngredients = {}

3. Użyj pairs(), aby sprawdzić, czy każdy składnik w słowniku jest oznaczony jako prawda lub fałsz. Jeśli prawda, dodaj składnik do zupy.

   -- Zupa klienta
   local selectedIngredients = {}
   
   -- Dodaje wybory klienta do ich zupy
   for menuChoice, value in pairs(menu) do
   	if value then
   		table.insert(selectedIngredients, menuChoice)
   	end
   end

4. Powtórz zamówienie klientowi. W skrypcie zakoduj następujące poniżej.

   • Sprawdź, czy w selectedIngredients znajduje się element menu. Jeśli tak, wydrukuj "Zamówiłeś zupę z: ".
   • Użyj ipairs(), aby przejrzeć tablicę selectedIngredients i wydrukować każdy składnik.
   • Przetestuj, zmieniając przynajmniej jeden element menu na prawdę.

   -- Wydrukuj zamówienie zupy z "selectedIngredients"
   if #selectedIngredients > 0 then
   	print("Zamówiłeś zupę z: ")
   	for index, soupIngredient in ipairs(selectedIngredients) do
   		print(soupIngredient)
   	end
   end

5. W instrukcji if, która sprawdza, czy w menu znajduje się element, dodaj warunek else, który informuje klientów, że nie wybrano składników.

   if #selectedIngredients > 0 then
   	print("Zamówiłeś zupę z: ")
   	for index, soupIngredient in ipairs(selectedIngredients) do
   		print(soupIngredient)
   	end
   else
   	print("Nic nie zostało wybrane. Czy nie jesteś głodny?")
   end

   Powyższy krok jest przykładem sprawdzania błędów w informatyce. Zawsze dobrym zwyczajem jest kodowanie tego, co się stanie, jeśli w twoim kodzie będzie brakująca wartość. W przeciwnym razie istnieje ryzyko wystąpienia błędu podczas uruchamiania.

Opcjonalne wyzwania

Poniżej znajdują się wyzwania, które stosują użycie pairs i ipairs na różne sposoby. Spróbuj zbudować kod dla tych.

Wyzwanie: Stwórz NPC Kelnera Zamiast używać okna Wyjścia, użyj NPC z Wprowadzenie do tablic, aby stworzyć kelnera, który przyjmuje zamówienia od klientów.

Wyzwanie: Pozwól graczom składać zamówienia Pozwól graczom wybierać składniki poprzez dotknięcie fizycznej części, takiej jak wywołanie bliskości. Po więcej informacji zobacz Wywołania Bliskości.

Zaawansowane wyzwanie: Zrób mi symulator zupy Stwórz symulator restauracji, w której gracze są szefami kuchni! Gracze będą musieli zebrać składniki, aby dopasować zamówienie przekazane im przez kelnera.

1. Stwórz w grze przedmioty dla 3 - 5 różnych składników.
2. Stwórz 3 - 5 przepisów używając słowników podobnych do tego w tej lekcji.
3. Stwórz tablicę, która będzie przechowywać wszystkie przepisy.
4. Losowo wybierz przepis i użyj NPC, aby powiedzieć graczom, jakie są składniki.
5. Stwórz nowy słownik, aby stworzyć przepis na podstawie składników, których dotknie gracz.
6. Porównaj przepis gracza z przepisem wybranym przez NPC.
7. Zwiększ wyzwanie, dodając dodatkowy warunek, na przykład czasomierz.