The **UnreliableRemoteEvent** nesnesi, `Class.RemoteEvent`
nesnesinin bir varyantıdır. Asenkron, sırasız ve güvenilir olmayan, tek yönlü
iletişimi, bir [istemci-sunucu](/projects/client-server)
katmanını aşarak yanıt beklemeden kolaylaştırır. Bu iletişim, bir istemciden
sunucuya, sunucudan belirli bir istemciye veya sunucudan tüm istemcilere
doğru yönlendirilmiş olabilir.

Sunucu ve istemcilerin bir `Class.UnreliableRemoteEvent`
örneğine erişebilmesi için bu nesne, her iki tarafın da görebileceği bir
yerde olmalıdır. Örneğin, `Class.ReplicatedStorage` içinde yer alması
uygun olsa da, bazı durumlarda `Class.Workspace` veya bir
`Class.Tool` içinde depolamak da uygun olabilir.

`Class.UnreliableRemoteEvent`, geçici olaylar için en iyi şekilde
kullanılır; yalnızca kısa bir süre için ilgili olan etkiler veya
sürekli değişen verileri çoğaltmak gibi durumlarda. Bu olaylar kaybolursa
tekrar gönderilmez ve önceki olayların işlenmeden önce ulaşması
beklenmez; bu da gecikmenin ve ağ trafiğinin azaltılmasına yol açabilir.
Sıralama ve güvenilirlik gerektiğinde bunun yerine `Class.RemoteEvent`
kullanılmalıdır.

Bağlı bir dinleyici yoksa, bir olayı işlemek için günlüğe,
`Remote event invocation discarded` hatası yazılabilir; bu,
olayın atıldığını ve `OnClientEvent` veya `OnServerEvent`
uygulamanız gerektiğini gösterir.

#### Throttling

Uzak olaylar, istemci tarafından sunucuya gönderilirken
`Class.RemoteEvent:FireServer()|FireServer()` yöntemi ile oran limitlerine
tabidir. `Class.RemoteEvent|RemoteEvents` ve
`Class.UnreliableRemoteEvent|UnreliableRemoteEvents` her biri
yaklaşık 500 isteğe kadar saniyede, istemci başına sınırlıdır. Bu
sınırlama, **aynı türdeki tüm uzaktan olaylar arasında
paylaşımdır**. Throttling ve gecikme sorunlarından kaçınmak için,
tekrar eden uzak olayları mümkün olduğunca sınırlayın.

#### Parametre sınırlamaları

Bir `Class.UnreliableRemoteEvent` ateşlendiğinde, herhangi bir tür
Roblox nesnesi (`Datatype.Enum`, `Class.Instance`, vb.) bir parametre
olarak geçirilebilir. Ayrıca, sayılar, dizgeler ve booleanlar gibi Luau
tipleri de kullanılabilir; ancak,[sınırlamaları](/scripting/events/remote#argument-limitations)
dikkatlice incelemelisiniz.

1000 bayttan daha büyük yük bilgisine sahip olaylar düşer. Bu,
Studio'da olduğunda, [Output](/studio/output) penceresinde
olayın kaç bayt aştığını belirten bir günlük mesajı gösterilir.

Tüm olaylarda olduğu gibi, `Class.UnreliableRemoteEvent` yöntemleri bazı
nesne türlerini kodlayıp sıkıştırır; bu, yük boyutunu küçültür ve olayı
ateşlemeden önce sınırın altında olup olmadığınızı kontrol etmeyi zorlaştırır.
Bu sınıra sıkça yaklaşıyorsanız, kullan case'iniz için standart
`Class.RemoteEvent`'in daha iyi bir seçenek olup olmadığını düşünün.


`Class.LocalScript`ten, `Class.UnreliableRemoteEvent:FireClient()|FireClient()` veya
`Class.UnreliableRemoteEvent:FireAllClients()|FireAllClients()` metotları;
bir `Class.Script`ten aynı `Class.UnreliableRemoteEvent` örneği üzerinde çağrıldığında tetiklenir,
bununla birlikte bu ateşleme, yukarıdaki yöntemlerden biri çağrılmış olsa bile garanti edilmez.
Bu, paket kaybından kaynaklanabilir veya optimal motor performansını korumak amacıyla
oluşabilir.

Ayrıca, olayların sırasının, `Class.UnreliableRemoteEvent:FireClient()|FireClient()` veya
`Class.UnreliableRemoteEvent:FireAllClients()|FireAllClients()` çağrılarının sırasıyla eşleşeceği garanti edilmez.

UnreliableRemoteEvent.OnClientEvent

arguments

`Class.UnreliableRemoteEvent:FireClient()|FireClient()` veya
`Class.UnreliableRemoteEvent:FireAllClients()|FireAllClients()` üzerinden gönderilen parametreler.

`Class.LocalScript`ten, `Class.UnreliableRemoteEvent:FireClient()|FireClient()` veya
`Class.UnreliableRemoteEvent:FireAllClients()|FireAllClients()` metotları;
bir `Class.Script`ten aynı `Class.UnreliableRemoteEvent` örneği üzerinde çağrıldığında tetiklenir,
bununla birlikte bu ateşleme, yukarıdaki yöntemlerden biri çağrılmış olsa bile garanti edilmez.
Bu, paket kaybından kaynaklanabilir veya optimal motor performansını korumak amacıyla
oluşabilir.

`Class.Script`ten, `Class.UnreliableRemoteEvent:FireServer()|FireServer()`
imzası ile çağrıldığında aynı `Class.UnreliableRemoteEvent`
e örnekler üzerindeki olay tetiklenir; bu ateşlenme, yukarıdaki yöntem çağrılmış olsa bile garanti edilmez.
Bu, paket kaybından kaynaklanabilir veya optimal motor performansını korumak amacıyla
oluşabilir.

Ayrıca, olayların sırasının, `Class.UnreliableRemoteEvent:FireServer()|FireServer()`
çağrılarının sırasıyla eşleşeceği garanti edilmez.

UnreliableRemoteEvent.OnServerEvent

player

Olayı çağıran `Class.LocalScript`ten kaynaklanan
`Class.UnreliableRemoteEvent:FireServer()|FireServer()` çağrısıyla ilişkili `Class.Player`.

`Class.UnreliableRemoteEvent:FireServer()|FireServer()` üzerinden gönderilen parametreler.

`Class.Script`ten, `Class.UnreliableRemoteEvent:FireServer()|FireServer()`
imzası ile çağrıldığında aynı `Class.UnreliableRemoteEvent`
e örnekler üzerindeki olay tetiklenir; bu ateşlenme, yukarıdaki yöntem çağrılmış olsa bile garanti edilmez.
Bu, paket kaybından kaynaklanabilir veya optimal motor performansını korumak amacıyla
oluşabilir.

`Class.UnreliableRemoteEvent.OnClientEvent|OnClientEvent` olayını
bağlı tüm istemciler için ateşler. `Class.UnreliableRemoteEvent:FireClient()|FireClient()` aksine,
bu olay ilk argüman olarak bir hedef `Class.Player` almaz, çünkü birden fazla
istemciye ateş eder. Bu yöntem; sunucudan istemcilere iletişim sağlamada
kullanıldığından yalnızca bir `Class.Script` içinde kullanıldığında çalışır.

UnreliableRemoteEvent:FireAllClients

Aynı `Class.UnreliableRemoteEvent` ile bağlantılı tüm
`Class.UnreliableRemoteEvent.OnClientEvent|OnClientEvent` olaylarına geçilecek değerler.

`Class.UnreliableRemoteEvent.OnClientEvent|OnClientEvent` olayını
bağlı tüm istemciler için ateşler. Olayın yükü için 1000 bayt limiti vardır.
Daha büyük yükleri olan olaylar kaybolur.

`Class.UnreliableRemoteEvent.OnClientEvent|OnClientEvent` olayını
şartlı `Class.Player` argümanı için belirli istemciye ateşler. Bu yöntem; sunucudan bir
istemciye iletişim sağlamak için kullanıldığından yalnızca bir `Class.Script`
içinde kullanıldığında çalışır.

UnreliableRemoteEvent:FireClient

Olayı ateşleyeceğiniz `Class.Player` istemcisi.

Aynı `Class.UnreliableRemoteEvent` ile bağlantılı `Class.UnreliableRemoteEvent.OnClientEvent|OnClientEvent`
eventlarına geçilecek değerler.

Belirli bir istemci için `Class.UnreliableRemoteEvent.OnClientEvent|OnClientEvent` olayını
ateşler. Olayın yükü için 1000 bayt limiti vardır. Daha büyük yükleri olan olaylar kaybolur.

`Class.UnreliableRemoteEvent.OnServerEvent|OnServerEvent` olayını
bir bağlı istemciden sunucuda ateşler. Bağlı olaylar, ateşlemekte olan istemcinin
`Class.Player` argümanını alır. Bu yöntem; bir istemciden sunucuya iletişim
sağlamak için kullanıldığından yalnızca bir istemci betiğinde çalışır.

UnreliableRemoteEvent:FireServer

Aynı `Class.UnreliableRemoteEvent` ile bağlantılı
`Class.UnreliableRemoteEvent.OnServerEvent|OnServerEvent` olaylarına geçilecek değerler.

Bir bağlı istemciden sunucuda `Class.UnreliableRemoteEvent.OnServerEvent|OnServerEvent`
olayını ateşler. Olayın yükü için 1000 bayt limiti vardır. Daha büyük yükleri olan olaylar kaybolur.

UnreliableRemoteEvent

Asenkron, sırasız ve güvenilmez, tek yönlü `Class.UnreliableRemoteEvent` kullanarak
istemci-sunucu sınırında iletişim sağlayan bir nesne.
`Class.UnreliableRemoteEvent` kullanan betikler beklemez.

BaseRemoteEvent

`Instance`, Roblox sınıf hiyerarşisindeki tüm sınıflar için temel sınıftır
`Class.DataModel` ağacının bir parçası olabilir.

Kök `Instance` nesneleri doğrudan oluşturmak mümkün değildir, ancak özel
`Datatype.Instance.new()` yapılandırıcı, sınıf adını bir parametre olarak alarak, nesneleri kod aracılığıyla oluşturur ve oluşturulan nesneyi döndürür.

Bir nesnenin soy ağacındaki değişiklikleri algılamayı, `Class.Instance.AncestryChanged` olayıyla bağlanarak gösterir.

ChangingPart'in Parent'ı zamanla farklı değerlere ayarlanır. Parçanın ebeveyni, parçanın atasıdır, bu yüzden `Class.Instance.AncestryChanged` olayı değiştiğinde tetiklenecektir.


Bu örneğin yeniden ebeveynlenmesi veya herhangi bir atanın yeniden ebeveynlenmesi durumunda tetiklenir.

Bu olayı, Stüdyo'da bir nesnenin silinmesini takip etmek için kullanabilirsiniz, örneğin Explorer'da manuel silme veya bir eklenti aracılığıyla. Eğer bir örneğin `Class.Instance:Destroy()` ile yok olduğunda tespit etmeniz gerekiyorsa, `Class.Instance.Destroying` olayını kullanın.

Instance.AncestryChanged

child

`Class.Instance.Parent|Parent` özelliği değişen örnek,
bu örnek veya daha uzak bir atası, **değil**
biriken işleyiciye bağlıdır.

parent

Bu nesnenin veya birinin atalarının `Class.Instance.Parent` özelliği değiştiğinde tetiklenir.

Bu olay, örnekte herhangi bir özelliğin değiştiği her durumda tetiklenir,
özellikle bir özelliğin `nil` olarak ayarlandığı durumlarda. Değişen özelliğin adı,
bu bağlı fonksiyona iletilir.

Örneğin, aşağıdaki kod parçası, bir parçanın özellikleri her değiştiğinde `attributeChanged()`
fonksiyonunu tetikler:

```lua
local Workspace = game:GetService("Workspace")

local part = Workspace.Part

local function attributeChanged(attributeName)
	print(attributeName, "değişti")
end

part.AttributeChanged:Connect(attributeChanged)
```
Ayrıca, belirli bir özelliğin değiştiğinde tetiklenen olayı döndüren `Class.Instance:GetAttributeChangedSignal()`'ı kontrol edin.

Instance.AttributeChanged

attribute

`Class.Instance` üzerinde bir özellik değiştiğinde tetiklenir.

Bu kod parçası, nesneler Workspace'e eklendikçe isimlerini yazdırır:

Bir nesne bu `Class.Instance`'ye ebeveynlendikten sonra tetiklenir.

Not, bu yöntemi istemci üzerinde sunucu tarafından oluşturulan nesneleri tespit etmek için kullanırken, bu nesnelerin alt nesnelerine indeksleme yaparken `Class.Instance:WaitForChild()`'i kullanmak gereklidir. Çünkü nesne ve alt nesneler sunucudan istemciye aynı anda kopyalanacağı garanti edilmemektedir. Örneğin:

```
local Workspace = game:GetService("Workspace")

Workspace.ChildAdded:Connect(function(child)
	-- Alt nesnelerin henüz kopyalanmamış olabileceğinden WaitForChild() kullanın
	local head = child:WaitForChild("Head")
end)
```
Not, bu olay yalnızca `Class.Instance`'nin hemen altındaki çocuklar için işler. Tüm alt nesneleri yakalayan bir olay için `Class.Instance.DescendantAdded`'i kullanın.

Ayrıca, `Class.Instance.ChildRemoved`'ı kontrol edin.

Instance.ChildAdded

Bir nesne bu `Class.Instance`'ye ebeveynlendikten sonra tetiklenir.

Instance.childAdded

Bu kesit, nesnelerin Workspace'ten kaldırıldıkça isimlerini yazdırır:

Bu `Class.Instance`'den bir çocuk kaldırıldıktan sonra tetiklenir.

Kaldırılan, bir nesnenin ebeveyninin bu `Class.Instance`'den başka bir şeye değişmesini ifade eder. Not, bu olay, bir çocuğun yok olduğu (kullanarak `Class.Instance:Destroy()`) durumunda da tetiklenir çünkü yok etme fonksiyonu bir nesnenin ebeveynini `nil` olarak ayarlar.

Bu olay yalnızca `Class.Instance`'nin hemen altındaki çocuklar için işler. Tüm alt nesneleri yakalayan bir olay için `Class.Instance.DescendantRemoving`'i kullanın.

Ayrıca, `Class.Instance.ChildAdded`'ı kontrol edin.

Instance.ChildRemoved

Bu `Class.Instance`'den bir çocuk kaldırıldıktan sonra tetiklenir.

Aşağıdaki örnek, Workspace'e eklenen her nesnenin adını yazdıracaktır:

Bu olay, bir alt nesne `Class.Instance`'ye eklendikten sonra tetiklenir.

Her alt nesne için tetiklendiğinden, bir nesneyi `Class.Instance`'ye ebeveynlendiğinizde bu nesne ve tüm alt nesneleri için olay tetiklenecektir.

Eğer yalnızca `Class.Instance`'nin **doğrudan çocuklarıyla** ilgileniyorsanız, bunun yerine `Class.Instance.ChildAdded`'i kullanın.

Ayrıca, `Class.Instance.DescendantRemoving`'i kontrol edin.

Instance.DescendantAdded

descendant

Bir alt nesne `Class.Instance`'ye eklendikten sonra tetiklenir.

Aşağıdaki örnek, herhangi bir bebeğin adı Workspace'ten kaldırılırken yazdırılır:

Bu olay, bir ebeveyn `Class.Instance`'nin değişmesi üzere **hemen önce** tetiklenir, böylelikle bir **alt nesne** artık bir alt nesne olmayacaktır. `Class.Instance:Destroy()|Destroy()` bir örneğin `Class.Instance.Parent|Parent`'ini `nil` olarak değiştirir, bu nedenle ebeveynlerinden birinin alt nesnesinde bu yöntemi çağırmak bu olayı tetikleyecektir.

Bu olay, alt nesnenin kaldırılmadan önce tetiklendiğinden, bu olayın tetiklendiği sırada alt nesnenin ebeveyni değişmemiş olacaktır. Eğer alt nesne ayrıca ebeveynin **doğrudan çocuğu** ise, bu olay `Class.Instance.ChildRemoved`'den önce tetiklenecektir.

Bir alt nesnenin çocukları varsa, bu olay önce alt nesne ile, ardından onun alt nesneleri ile tetiklenir.

#### Uyarı

Bu olay, kaldırılan alt nesne ile tetiklenir.
Alt nesnenin `Class.Instance.Parent|Parent`'ini başka bir şeyle ayarlamaya çalışmak başarısız olacaktır. Aşağıda bunu gösteren bir örnek bulunmaktadır:

```
local Workspace = game:GetService("Workspace")

Workspace.DescendantRemoving:Connect(function(descendant)
	-- Bu fonksiyonda alt nesnenin ebeveynini değiştirmeyin!
	-- Bu olay, ebeveyn manipüle edildiği için tetiklenir ve değişiklik henüz gerçekleşmemiştir
	-- Bu nedenle ebeveyni şu şekilde değiştirmek sorunludur:
	descendant.Parent = game
end)

local part = Instance.new("Part")
part.Parent = Workspace
part.Parent = nil
```
Ayrıca, `Class.Instance.DescendantAdded|DescendantAdded`'ı kontrol edin.

Instance.DescendantRemoving

Bir `Class.Instance`'nin alt nesnesi kaldırılmadan hemen önce tetiklenir.

Bu örnek, Immediate sinyal davranışını kullanırken, bir
örneğin yok edildiğinde bağlı fonksiyonun beklemesine kadar yerinde kaldığını gösterir.


Bu örnek, Ertelenmiş sinyal davranışı kullanıldığında, bir Instance'ın
sinyal ateşlenmeden önce yok edildiğini göstermektedir.


Bağlı bir fonksiyon hala kullanılırken `Class.Instance` asla bellekten silinmeyecektir. Ancak, fonksiyon herhangi bir noktada bekleme yaparsa,
`Class.Instance` ve onun alt nesneleri `nil`'e ebeveynlendirilir.

Eğer `Class.Workspace.SignalBehavior` özelliği  `Enum.SignalBehavior.Immediate` olarak ayarlandıysa,
bu olay, `Class.Instance` veya bir atası `Class.Instance:Destroy()` ile yok edilmeden hemen önce tetiklenecektir.

Eğer `Class.Workspace.SignalBehavior` özelliği `Enum.SignalBehavior.Deferred` olarak ayarlandıysa,
bu olay bir sonraki yeniden başlatma noktasında tetiklenecektir, ki bu da `Class.Instance` veya bir atası `Class.Instance:Destroy()` ile yok edildikten sonraki zamandır.

`Enum.SignalBehavior.Deferred|Deferred` davranışında, bir betiği kendi `Class.Instance.Destroying` olayına bağlamak sorunludur, çünkü betik geri çağrının çağrılabileceği noktadan önce yok olacaktır (yani çalışmayacaktır).

Bir `Class.Instance` i Stüdyoda silerken, örneğin [Explorer](/studio/explorer) üzerinden manuel silme veya bir eklenti aracılığıyla,
`Class.Instance` yok edilmez. Bunun yerine, ebeveyn `nil` olarak ayarlanır ki bunu `Class.Instance.AncestryChanged` ile takip edebilirsiniz.

Instance.Destroying

Örnek, `Class.Instance:Destroy()` aracılığıyla yok edilmeden hemen önce (veya sonrasına ertelenerek) tetiklenir.

Bu olay, her zaman bir stil özelliği değiştirildiğinde tetiklenir,
özellikle bir özelliğin `nil` olarak ayarlandığı durumlarda.

```lua
local Players = game:GetService("Players")

local player = Players.LocalPlayer
local playerGui = player.PlayerGui
local HUDContainer = playerGui:WaitForChild("HUDContainer")
local meterBar = HUDContainer.MeterBar

local function stylePropertyChanged()
	print("Stil özellikleri değişti")
end

meterBar:StyledPropertiesChanged():Connect(stylePropertyChanged)
```

Instance.StyledPropertiesChanged

Herhangi bir stil özelliği değiştirildiğinde tetiklenir, özellikle bir özellik `nil` olarak ayarlandığında.

Bu yöntem, etiket uygulandığında etkisiz hale gelir, bir etiket uygular.
Bir etiket başarıyla eklenirse, sağlanan etiketle birlikte
`Class.CollectionService:GetInstanceAddedSignal()` tarafından oluşturulan bir sinyal tetiklenir.

#### Uyarılar

- İstemci tarafında eklenen bir nesnenin etiketleri, sunucu daha sonra o nesneye bir etiket ekler veya kaldırırsa
  silinecektir çünkü sunucu tüm etiketleri birlikte kopyalar ve önceki etiketleri geçersiz kılacaktır.

- Bir nesneyi etiketlerken, etiketin işlevselliğini sağlamak için bazı kaynakların kullanılması yaygındır, örneğin
  olay bağlantıları veya tablolar. Bellek sızıntılarını önlemek için, bir etikete artık ihtiyaç kalmadığında bunları temizlemek iyi bir fikirdir (koparıp,
  `nil` olarak ayarlamak vb.). Bunu `Class.Instance:RemoveTag()` çağrılırken, `Class.Instance:Destroy()` çağrıldığında veya `Class.CollectionService:GetInstanceRemovedSignal()` tarafından döndürülen bir sinyale bağlı bir işlevde yapın.

Instance:AddTag

Çocuklar işlevi, nesnenin çocuklarının bir dizisini döndürür.

Instance:children

Nesnenin çocuklarının bir dizisini döndürür.

Bu yöntem, bir nesnenin tüm çocuklarını ve soylarını yok eder.

```
local part = Instance.new("Part")

-- Bazı ışıldaklar ekleyelim
for i = 1, 3 do
	local sparkles = Instance.new("Sparkles")
	sparkles.Parent = part

  local sc = Instance.new("Sparkles")
  sc.Parent = sparkles
end

print("Children:", #part:GetChildren())  --> Children: 3

part:ClearAllChildren()

print("Children:", #part:GetChildren())  --> Children: 0
```
Eğer **tüm** çocukları ve soyları yok etmek istemiyorsanız, ya
`Class.Instance:GetChildren()` ya da `Class.Instance:GetDescendants()` kullanarak o çocuklar/soylar arasında döngüye girebilir ve hangi nesneleri yok etmeniz gerektiğini seçebilirsiniz. Örneğin, aşağıdaki kod örneği, bir `Class.Model`'dan inen tüm
`Class.BasePart|BaseParts`'ı yok edecektir:

```
local Workspace = game:GetService("Workspace")

local model = Workspace:FindFirstChild("TestModel")

for _, descendant in model:GetDescendants() do
	if descendant:IsA("BasePart") then
		descendant:Destroy()
	end
end
```

Instance:ClearAllChildren

Bu yöntem, bir nesnenin tüm çocuklarını yok eder.

Modeli `Class.Instance:Clone()` kullanarak klonlamayı gösterir.

`Clone()` bir nesnenin ve tüm soylarının bir kopyasını oluşturur,
`Class.Instance.Archivable|Archivable` olmayan tüm nesneleri yok sayar. Kök nesnenin kopyası
bu yöntemle döndürülür ve `Class.Instance.Parent|Parent`'ı `nil` olarak ayarlanır. Eğer nesne kendisi `Class.Instance.Archivable|Archivable` değeri `false` ise,
hesap bu yöntem `nil` döndürecektir.

Eğer bir referencia nesne, örneğin `Class.ObjectValue.Value`, kopyalanan bir nesnede ayarlanırsa,
kopyanın özelliklerinin değeri orijinalinin değerine bağlıdır:

- Eğer bir referans özelliği **aynı zamanda** kopyalandıysa,
kopya bu kopyaya işaret edecektir.
- Eğer bir referans özelliği **kopyalanmamış** bir nesneye işaret ediyorsa,
kopyada aynı değer korunacaktır.

Instance:Clone

Bir nesnenin ve tüm soylarının bir kopyasını oluşturur; `Class.Instance.Archivable|Archivable` olmayan nesneleri yok sayar.

Instance:clone

Bir Parçayı `Class.Instance:Destroy()` fonksiyonunu kullanarak yok etmenin gösterimi.

Bu fonksiyon, artık gereksiz olan nesneleri imha etmenin doğru yoludur.


`Class.Instance.Parent` özelliğini `nil` olarak ayarlar, `Class.Instance.Parent`
özelliğini kilitler, tüm bağlantıları koparır ve tüm çocuklara `Destroy()` çağrısı yapar. Bu yöntem,
artık gerekli olmayan nesneleri atmanın doğru yoludur.

Artık gerekli olmayan nesneleri atmak önemlidir, çünkü gereksiz nesneler ve
yerlerdeki bağlantılar bellek kullanır ve zamanla ciddi performans sorunlarına yol açabilir.

`Destroy()` çağrıldıktan sonra bir nesneye referans veren değişkenleri `nil`
a ayarlamak en iyi uygulamadır. Bu, kodunuzun nesneyle ilgili herhangi bir şeye erişmesini engeller.

```lua
local part = Instance.new("Part")
part.Name = "Hello, world"
part:Destroy()
-- Bunu yapmayın:
print(part.Name)  --> "Hello, world"
-- Yukarıdaki satırın çalışmasını önlemek için bunu yapın:
part = nil
```
Bir `Class.Instance`, bu yöntemle yok edildiğinde,
tekrar kullanılamaz çünkü `Class.Instance.Parent` özelliği kilitlenir. Nesneyi **geçici olarak** kaldırmak, yok etmek yerine,
`Class.Instance.Parent|Parent` değerini `nil` olarak ayarlayarak yapılabilir. Örneğin:

```
local Workspace = game:GetService("Workspace")

object.Parent = nil
task.wait(2)
object.Parent = Workspace
```
Belirli bir süre sonra bir nesneyi yok etmek için,
`Class.Debris:AddItem()` kullanın.

Instance:Destroy

`Class.Instance.Parent` özelliğini `nil` olarak ayarlar, `Class.Instance.Parent`
özelliğini kilitler, tüm bağlantıları koparır ve tüm çocuklara `Destroy()` çağrısı yapar.

Instance:destroy

Verilen isme eşit olan `Class.Instance`'nin ilk atasını döndürür.

Bu yöntem yukarıya doğru çalışır, yani nesnenin hemen üstündeki `Class.Instance.Parent`
dan başlar ve `Class.DataModel`'e kadar çıkar. Eşleşen bir ata bulunamazsa, `nil` döndürür.

Aşağıdaki kod parçacığı, `Car` adındaki nesnenin ilk atasını bulacaktır.

```
local car = object:FindFirstAncestor("Car")
```
Belirli bir sınıfın atalarını bulan bu yöntemin varyantları için lütfen `Class.Instance:FindFirstAncestorOfClass()` ve `Class.Instance:FindFirstAncestorWhichIsA()`'ya bakın.

Instance:FindFirstAncestor

name

Verilen isme eşit olan `Class.Instance`'nin ilk atasını döndürür.

Verilen className'e eşit olan `Class.Object.ClassName`'in ilk atasını döndürür.

Bu yöntem yukarıya doğru çalışır; yani nesnenin hemen üstündeki `Class.Instance.Parent`
dan başlar ve `Class.DataModel`'e kadar çıkar. Eşleşen bir ata bulunamazsa, `nil` döndürür.

Bu yöntemin yaygın bir kullanım durumu, bir `Class.BasePart`'ın ait olduğu `Class.Model`'ı bulmaktır. Örneğin:

```
local model = part:FindFirstAncestorOfClass("Model")
```
Bu yöntem, `Class.Instance:FindFirstAncestor()`'ın bir varyantıdır ve `Class.Object.ClassName` özelliğini kontrol eder;
`Class.Instance:FindFirstAncestorWhichIsA()` ise sınıf mirasını dikkate almak için `Class.Object:IsA()` metodunu kullanır.

Instance:FindFirstAncestorOfClass

className

Verilen className'e eşit olan `Class.Object.ClassName`'in ilk atasını döndürür.

Verilen className için, `Class.Object:IsA()` değerinin true döndürdüğü `Class.Instance`'nin ilk atalarını döndürür.

Bu yöntem yukarıya doğru çalışır; yani nesnenin hemen üstündeki `Class.Instance.Parent`
dan başlar ve `Class.DataModel`'e kadar çıkar. Eşleşen bir ata bulunamazsa, `nil` döndürür.

`Class.Instance:FindFirstAncestorOfClass()`'dan farklı olarak, bu yöntem `Class.Object:IsA()` metodunu kullanır ve sınıf mirasını dikkate alır. Örneğin:

```
print(part:IsA("Part"))  --> true
print(part:IsA("BasePart"))  --> true
print(part:IsA("Instance"))  --> true
```
Bu nedenle, aşağıdaki kod parçacığı, ilk `Class.BasePart` ata ile sonuçlanır; bu, `Class.WedgePart`, `Class.MeshPart` veya `Class.Part` olsun.

```
local part = object:FindFirstAncestorWhichIsA("BasePart")
```

`Class.Instance:FindFirstAncestor()`'a da bakın.

Instance:FindFirstAncestorWhichIsA

Verilen className için, `Class.Object:IsA()` değerinin true döndürdüğü `Class.Instance`'nin ilk atalarını döndürür.

Aşağıdakiler, Workspace içinde "Brick" adlı bir nesne arayacaktır. Eğer bulunursa, bu
nesnenin adını "Foo" olarak değiştirecektir.

Verilen isme sahip olan `Class.Instance` çocuklarından ilki döndürülür; eğer böyle bir çocuk yoksa
`nil` döner. İsteğe bağlı `recursive` argümanı `true` ise, bu yöntem yalnızca `Class.Instance`'nin hemen çocuklarına değil, tüm soylarına bakar.

#### Bir Nesnenin Varlığını Kontrol Etme

`FindFirstChild()` bir nesnenin varlığını doğrulamanız gerektiğinde gereklidir.
Eğer çocuk ismiyle indekslenirse, çocuk mevcut değilse bir hata fırlatır.

```lua
local Workspace = game:GetService("Workspace")

-- Aşağıdaki satır parça yoksa hata verir.
Workspace.Part.Transparency = 0.5
```
Daha iyi bir yaklaşım, önce `Part`'ı kontrol etmek için `FindFirstChild()` kullanmak ve sonra gerekli olan kodu çalıştırmak için bir `if` ifadesi kullanmaktır.

```lua
local Workspace = game:GetService("Workspace")

local part = Workspace:FindFirstChild("Part")
if part then
	part.Transparency = 0.5
end
```

#### Bir Özellik ile Eşleşen Bir Çocuğu Bulma

Bazen bir nesnenin `Class.Instance.Name|Name`'i, `Class.Instance.Parent|Parent`'nin bir özelliğiyle aynıdır. Noktalamayı kullanırken, isimleri aynı olan çocuklar üzerinde özellikler önceliklidir.

Aşağıdaki örnekte, `Color` adında bir `Class.Folder` eklenir, ayrıca bu `Class.Part`, `Class.Part.Color` özelliğine sahiptir. `part.Color` öğesi,
`Datatype.Color3` özelliğinin değerine atıfta bulunur, çocuk `Class.Folder` nesnesine değil. `Class.Instance:FindFirstChild()|FindFirstChild()` kullanmanın faydası, yeni özelliklerin tanıtılmasının kodunuza herhangi bir risk yüklememesi gerektiğidir.

```lua
local part = Instance.new("Part")
local folder = Instance.new("Folder")
folder.Name = "Color"
folder.Parent = part
local c1 = part.Color  -- Özellik
local c2 = part:FindFirstChild("Color")  -- Alt klasör
```

#### Performans Notları

`Class.Instance:FindFirstChild()|FindFirstChild()` kullanmak, noktalamayı kullanmaktan yaklaşık %20 daha uzun sürer ve bir nesneye referans tutmaktan neredeyse 8 kat daha uzun sürer. Bu yüzden, performansa bağlı kodda, örneğin sıkı döngülerde veya `Class.RunService.Heartbeat` ve `Class.RunService.PreRender` ile ilişkili işlevlerde kullanılmamalıdır. Bunun yerine, sonucu bir değişkende saklayın veya `Class.Instance.ChildAdded|ChildAdded` veya `Class.Instance:WaitForChild()|WaitForChild()` kullanmayı düşünün ve belirli bir isme sahip çocuğun ne zaman erişilebilir olduğunu tespit edin.

Instance:FindFirstChild

recursive

Aramanın yeniden işleme tabi olup olmayacağı.

Verilen isme sahip olan `Class.Instance` çocuklarından ilki döndürülür.

Instance:findFirstChild

Verilen `className`'e eşit olan `Class.Instance`'nin ilk çocuğunu döndürür.
`Class.Instance:FindFirstChildWhichIsA()`'dan farklı olarak bu yöntem yalnızca `className` ile eşleşen nesneleri döndürür ve sınıf mirasını görmezden gelir. Eğer eşleşen bir çocuk yoksa bu yöntem `nil` döndürür.

Instance:FindFirstChildOfClass

Verilen `className`'e eşit olan `Class.Instance`'nin ilk çocuğunu döndürür.

Verilen `className` için `Class.Object:IsA()` değerinin true döndürdüğü ilk `Class.Instance` çocuğunu döndürür.

Eğer eşleşen bir çocuk yoksa, bu yöntem `nil` döndürür. Eğer isteğe bağlı `recursive` argümanı true ise, bu yöntem tüm soyları arar; yalnızca `Class.Instance`'nin hemen çocuklarını değil.

`Class.Instance:FindFirstChildOfClass()`'dan farklı olarak, bu yöntem `Class.Object:IsA()` kullanır ve sınıf mirasını dikkate alır. Örneğin:

```lua
print(part:IsA("Part")) --> true
print(part:IsA("BasePart")) --> true
print(part:IsA("Instance")) --> true
```
Bu nedenle, aşağıdaki kod parçacığı ilk `Class.BasePart` çocuğunu döndürecektir; bu, `Class.WedgePart`, `Class.MeshPart` veya `Class.Part` olsun.

```
local part = object:FindFirstChildWhichIsA("BasePart")
```
İsimle bir çocuğu arayan geliştiricilerin, bunun yerine `Class.Instance:FindFirstChild()` kullanmaları gerekir.

Instance:FindFirstChildWhichIsA

Verilen `className` için `Class.Object:IsA()` değerinin true döndürdüğü ilk `Class.Instance` çocuğunu döndürür.

Verilen `Class.Instance.Name`'e sahip ilk soy döndürülür.

Bu yöntem devre dışıdır ve kullanılamaz. Bir nesnenin ilk soyunu bulmak için,
`Class.Instance:FindFirstChild()` üzerindeki yeniden işlem parametresini kullanmayı düşünün.

Instance:FindFirstDescendant

Verilen `Class.Instance.Name`'e sahip ilk soy döndürülür.

Eğer `Class.Instance` bir `Class.Actor`'sa, `Class.Actor` nesnesini döndürür. Aksi takdirde, en yakın atası `Class.Actor` döndürülür. Eğer hiçbir atası `Class.Actor` değilse, sonuç `nil` olur.

Instance:GetActor

Nesneyle ilişkili `Class.Actor`'ı döndürür; varsa.

Bu yöntem, verilen özellik adına atanan değeri döndürür. Eğer hiçbir özellik atanmamışsa, `nil` döner.

Örneğin, aşağıdaki kod parçacığı, örneğin `InitialPosition` özelliğinin değerini ayarlayıp alır:

```lua
local Workspace = game:GetService("Workspace")

local part = Workspace.Part
part:SetAttribute("InitialPosition", part.Position)

local initialPosition = instance:GetAttribute("InitialPosition")
print(initialPosition)
```

#### Ayrıca Bakınız

- `Class.Instance:SetAttribute()` verilen isimle verilen değeri atar.
- `Class.Instance:GetAttributes()` her nesnenin özellikleri için anahtar-değer çiftlerini döndürür.

Instance:GetAttribute

Verilen özelliğin ismine atanmış değer. Eğer hiçbir özelliğe atanmadıysa, `nil` döner.

Verilen özellik adı için atanan değeri döndürür.

Bu yöntem, tam olarak `Class.Object.Changed|Changed` olayına benzer bir olayı döndürür; ancak, yalnızca belirtilen özelliği değiştiğinde tetiklenir; etkili bir şekilde, `Class.Object:GetPropertyChangedSignal()|GetPropertyChangedSignal()` ile benzer ancak
ozellikler için.

Genellikle, örneğin özelliğin ismini kontrol eden bir işlevin bulunduğu bir bağlantı yerine bu yöntemin kullanılması iyi bir fikirdir. Bu yöntem, aynı nesne üzerinde aynı özellik adına yapılan sonraki çağrılar aynı olayı döndürür.

Aşağıdaki kod örneği, parça `InitialPosition` özelliği değiştiğinde `attributeChanged()` işlevini tetikleyen bir sinyal döndürür:

```lua
local Workspace = game:GetService("Workspace")

local part = Workspace.Part
part:SetAttribute("InitialPosition", part.Position)

local function attributeChanged()
	print("Attribute changed")
end

part:GetAttributeChangedSignal("InitialPosition"):Connect(attributeChanged)
```
Ayrıca `Class.Instance.AttributeChanged`'e bakın; bu, nesne üzerindeki tüm özellikler değiştiğinde tetiklenir.

Instance:GetAttributeChangedSignal

Değişiklik sinyalinin döndürüldüğü belirli özelliğin ismi.

Verilen özelliğin değiştiğinde tetiklenen bir olay.

Verilen özelliğin değiştiğinde tetiklenen bir olayı döndürür.

Bu yöntem, her bir özelliğin anahtar-değer çiftleri için bir sözlük döndürür; burada anahtar, özelliğin ismi ve değer sıfır olmayan bir değerdir.

Örneğin, aşağıdaki kod parçacığı, bir nesnenin özelliklerini ve değerlerini yazdırır:

```lua
local Workspace = game:GetService("Workspace")

local part = Workspace.Part
part:SetAttribute("InitialPosition", part.Position)
part:SetAttribute("CanUse", true)

for name, value in part:GetAttributes() do
	print(name .. " = " .. value)
end
```
Ayrıca, belirli bir özellik adına atanmış değeri döndürmek için `Class.Instance:GetAttribute()`'e bakın.

Instance:GetAttributes

Her bir özellik için `string → variant` çiftlerinden oluşan bir sözlük; burada string özelliklerin ismini ve variant sıfır olmayan bir değerdir.

Nesnenin özelliklerinin bir sözlüğünü döndürür.

Aşağıdakiler çalıştırıldığında Workspace'teki tüm nesnelerin adını yazdırır.

Nesnenin doğrudan çocuklarını içeren bir dizi (sayısal olarak dizinlenmiş bir tablo) döndürür ya da her `Class.Instance`'ın `Class.Instance.Parent|Parent` değeri nesneye eşitse.
Dizi, sayısal veya genel `for` döngüsü kullanılarak yineleyebilir:

```lua
local Workspace = game:GetService("Workspace")

-- Sayısal döngü örneği
local children = Workspace:GetChildren()
for i = 1, #children do
	local child = children[i]
	print(child.Name .. " is child number " .. i)
end
```

```lua
local Workspace = game:GetService("Workspace")

-- Genel döngü örneği
local children = Workspace:GetChildren()
for i, child in children do
	print(child.Name .. " is child number " .. i)
end
```
Geri döndürülen dizinin herhangi bir belirli sıra ile sıralanmadığını ve bu yüzden manuel sıralamanın (örneğin `Library.table.sort()` kullanarak) önerildiğini unutmayın; bu, bu yöntemin döndürdüğü çocukları sıralamak için.

Ayrıca `Class.Instance:GetDescendants()|GetDescendants()` yöntemine de bakın.

Instance:GetChildren

Nesnenin çocuklarını içeren bir dizi.

Nesnenin tüm çocuklarını içeren bir dizi döndürür.

Instance:getChildren

Roblox tarafından dahili olarak kullanılan hata ayıklama kimliğinin şifrelendiği bir dizi döndürür. Not:

- Bu öğe korumalıdır. Bir `Class.Script` veya `Class.LocalScript` içinde kullanılmaya çalışılması bir hataya neden olacaktır.
- Bir hata ayıklama kimliği, hata ayıklama işlemlerinde kullanılan bir kimliktir. Bu, bir hata ayıklayıcının her bir talimatı uygulama işlemi olmadan önce okumasını sağlar. Roblox'taki tüm nesneler, gerektiğinde hata ayıklanabilen işlemler gibi davranır ve her işlem talimatları (veya 'kod') yürütür.
- Bu, benzer nesneleri birbirinden ayırması gereken eklentiler için yararlı olabilir (aynı isme sahip nesneler gibi).

Instance:GetDebugId

scopeLength

Roblox tarafından dahili olarak kullanılan hata ayıklama kimliğinin şifrelendiği bir dizi döndürür.

GetDescendants genellikle belirli bir tür objenin tüm soyundan gelenleri bir
şeyler yapmak için kullanılır. Bu örnekteki kod, GetDescendants ve
`Class.Instance:IsA()` kullanarak çalışma alanındaki tüm parçaları bulur ve
onları yeşil yapar.

Bu nesne yöntemi, nesnenin tüm soylarını içeren bir dizi döndürür. `Class.Instance:GetChildren()`'den farklı olarak, bu yöntem yalnızca bir nesnenin doğrudan çocuklarını döndürmez, nesnenin her çocuğunu, o çocukların her çocuğunu vb. bulur.

Geri döndürülen dizinin herhangi bir belirli sıra ile sıralanmadığını ve bu yüzden manuel sıralamanın (örneğin `Library.table.sort()` kullanarak) önerildiğini unutmayın; bu, bu yöntemin döndürdüğü çocukları sıralamak için. Ayrıca, bir kombinasyon seçici ve birleşimcilerle soyları sorgulamak için `Class.Instance:QueryDescendants()|QueryDescendants()` yöntemine de bakın.

Instance:GetDescendants

Nesnenin tüm soylarını içeren bir dizi döndürür.

Bu kod örneği, `Class.Instance:GetFullName()` fonksiyonunun davranışını göstermektedir.
Fonksiyonun `DataModel` hiyerarşisinde olmayan bir nesne üzerinde çağrıldığında nasıl davrandığını
ve dönüş değerinin özel karakterleri nasıl kaçırmadığını gösterir.

Bu kod örneği `Class.Instance:GetFullName()` fonksiyonunu Lua'da yeniden uygular.

Nesnenin soylarını anlatan bir dizi döndürür. Dizi, nesnenin ve atalarının `Class.Instance.Name|Name` değerlerinin birleştirilmesidir; noktalarla ayrılmıştır. `Class.DataModel` (`game`) dikkate alınmaz. Örneğin, `Class.Workspace` içindeki bir `Class.Part`, `Class.Workspace.Part` döndürebilir.

`Class.DataModel`'ün soyuna ait olmayan bir `Class.Instance` üzerinde çağrıldığında, bu yöntem, `Class.Instance.Parent|Parent` değeri olmayan en üsttekine kadar tüm ataları dikkate alır.

Bu yöntem, günlüğe kaydetme ve hata ayıklama için yararlıdır. Döndürülen dizinin işlevsel bir işlem için parçalara ayrılmasını istememelisiniz; bu yöntem, nesne isimlerindeki noktaları (veya diğer sembolleri) kaçırmaz. Diğer bir deyişle, çıktısı genellikle geçerli bir Luau tanımlayıcısı gibi görünmesine rağmen, garanti edilmez.

Instance:GetFullName

Nesnenin soylarını anlatan bir dizi döndürür.

Bu yöntem, belirtilen özelliğin stillendirilmiş veya açıkça değiştirilmiş değerini döndürür; yoksa varsayılan özellik değeri döner. Bu, doğrudan özelliğin değerine erişmekten biraz farklıdır, örneğin `[GuiObject].Rotation`, özellik değerinin varsayılan veya değiştirilmiş değerini döndürür.

```lua
local Players = game:GetService("Players")
local ReplicatedStorage = game:GetService("ReplicatedStorage")

local player = Players.LocalPlayer
local playerGui = player.PlayerGui
local HUDContainer = playerGui:WaitForChild("HUDContainer")

local coreSheet = ReplicatedStorage:FindFirstChild("CoreSheet")
local rule = coreSheet:FindFirstChildWhichIsA("StyleRule")
rule.Selector = "TextButton"

-- Butona referans
local button = HUDContainer:FindFirstChildWhichIsA("TextButton")

print(button:GetStyled("Rotation")) --> 0 (varsayılan değer)
print(button.Rotation) --> 0 (varsayılan değer)

-- Stil kuralı özelliği aracılığıyla döndürme
rule:SetProperty("Rotation", 30)

print(button:GetStyled("Rotation")) --> 30 (kural tabanlı stil değeri)
print(button.Rotation) --> 0 (varsayılan değer)

-- Stil özelliğini açıkça değiştirme/geçersiz kılma
button.Rotation = 45

print(button:GetStyled("Rotation")) --> 45 (değiştirilmiş değer)
print(button.Rotation) --> 45 (değiştirilmiş değer)
```

Instance:GetStyled

selector

Özellikte hedef alındığınız isteğe bağlı seçim.

Belirtilen özelliğin stilize edilmiş veya açıkça değiştirilmiş değeri; yoksa, stilize/ değiştirilmemiş varsayılan özellik değeridir.

Belirtilen özelliğin stillendirilmiş veya açıkça değiştirilmiş değerini döndürür; yoksa varsayılan özellik değeridir.

Bu yöntem, tam olarak `Class.Instance.StyledPropertiesChanged|StyledPropertiesChanged` olayı gibi davranan bir olayı döndürür; ancak yalnızca belirtilen stil özelliği değiştiğinde tetiklenir. `Class.Instance.StyledPropertiesChanged|StyledPropertiesChanged` ile bir işlevin özelliğin ismini kontrol ettiği bir bağlantı kurmak yerine, bu yöntemi kullanmak genellikle iyi bir fikirdir. Bu yöntem, aynı nesne üzerindeki aynı özellik adına yapılan sonraki çağrılar aynı olayı döndürür.

Not: Bu olay, bağlı bir işlev için herhangi bir argüman geçmeyecek, bu nedenle değişen özelliğin değeri doğrudan bir script içinde okunmalıdır.

```lua
local Players = game:GetService("Players")

local player = Players.LocalPlayer
local playerGui = player.PlayerGui
local HUDContainer = playerGui:WaitForChild("HUDContainer")
local meterBar = HUDContainer.MeterBar

local function stylePropertyChanged()
	print("Stil özelliği değişti!")
end

meterBar:GetStyledPropertyChangedSignal("AnchorPoint"):Connect(stylePropertyChanged)
```

Instance:GetStyledPropertyChangedSignal

property

Verilen stil özelliği değiştiğinde tetiklenecek olay.

Bu yöntem, belirli bir nesneye uygulanan etiketlerin dizisini, dizeler olarak döndürür. Etiketleri, Studio'da [Properties](/studio/properties) penceresinde veya çalışma zamanında `Class.Instance:AddTag()|AddTag()` ile ekleyebilirsiniz.

Bu yöntem, bir nesnedeki birden fazla etiket ile aynı anda bir şey yapmak istediğinizde kullanışlıdır. Ancak, bir etiketin varlığını kontrol etmek için bu yöntemi kullanmak verimsizdir; bunun yerine, belirli bir etiketin var olup olmadığını kontrol etmek için `Class.Instance:HasTag()|HasTag()` kullanın.

Instance:GetTags

Nesneye uygulanan tüm etiketlerin bir dizisini alır.

Bu yöntem, sağlanan etiketin nesneye eklenip eklenmediğine bağlı olarak `true` döndürür. Etiketleri, Studio'da [Properties](/studio/properties) penceresinde veya çalışma zamanında `Class.Instance:AddTag()|AddTag()` ile ekleyebilirsiniz.

Instance:HasTag

Nesnenin belirli bir etikete sahip olup olmadığını kontrol eder.

Bir örneğin başka birinin atası olup olmadığını belirlemeyi gösterir
`Class.Instance:IsAncestorOf()`

Workspace ve SpawnLocation, SpawnLocation'un decal'inin ataıdır.
Workspace, SpawnLocation'un atasınıdır.

SpawnLocation ve decal'i, Workspace'in torunlarıdır, atası değildir.
Decal, SpawnLocation'un torunudur, atası değildir.


Verilen soyun `Class.Instance`'nin bir atası olup olmadığını kontrol eder.

Bir `Class.Instance`, bir nesnenin `Class.Instance.Parent`'i veya ebeveynlerinden birinin `Class.Instance.Parent` düzenini `Class.Instance`'ye ayarladığında, nesne ata olarak kabul edilir.

Ayrıca, `Class.Instance:IsDescendantOf()`'a da bakın.

Instance:IsAncestorOf

Eğer `Class.Instance` verilen soyun bir atasıysa true döndürür.

Verilen soyun `Class.Instance`'nin bir atası olup olmadığını kontrol eder.

Eğer `Class.Instance` verilen atanın bir soyuyse true döndürür.

Not: `IsDescendantOf()` yöntemi, bir nesnenin kaldırılıp kaldırılmadığını kontrol etmek için `nil` parametresi ile kullanılamaz.

Ayrıca, `Class.Instance:IsAncestorOf()`'a da bakın.

Instance:IsDescendantOf

ancestor

Eğer `Class.Instance` verilen atanın bir soyuyse true döndürür.

Instance:isDescendantOf

Bu yöntem, belirli bir özelliğin kodla oluşturulmuş varsayılandı değiştirip değiştirmediğini gösterir. `Datatype.Instance.new()` aracılığıyla yeni oluşturulmuş bir nesne üzerinde çağrıldığında, bu yöntem `false` döndürecektir. Studio iş akışları aracılığıyla `Explorer` penceresi gibi yerleştirilen bir nesne üzerinde çağrıldığında, sonuç farklılık gösterebilir.

Örneğin, `Class.TextLabel.BackgroundColor3|BackgroundColor3` özelliğini sorgulamak,
`Class.TextLabel`'in [Explorer](/studio/explorer) penceresi aracılığıyla döndürülmesi true değerini döndürecektir; fakat, `Datatype.Instance.new()` ile oluşturulan `Class.TextLabel`'nin aynı özelliği `false` döndürür, eğer başka bir değişiklik yapılmamışsa.

Bu yöntem yalnızca hizmetler ve kullanıcı tarafından oluşturulabilir nesneler için geçerli sonuçlar döndürür. `Class.PackageLink` gibi sistemle doldurulmuş özelliklerin döndürdüğü değer tanımsız bir davranıştır.

Bu yöntem `true` döndürürse, stilin özelliği etkilemeyecektir; çünkü bir özelliği açıkça değiştirerek stilize etmekten daha önce gelir. Stilize edilmiş varsayılan bir nesneyi sıfırlamak ve stilin uygulanmasına izin vermek için `Class.Instance:ResetPropertyToDefault()|ResetPropertyToDefault()` kullanın.

Instance:IsPropertyModified

Özelliğin kodla oluşturulmuş varsayılandan değiştirilip değiştirilmediğini belirten bir boolean.

Verilen özellikteki değerin kodla oluşturulmuş varsayılandır eşit olmadığını belirten bir değer döndürür.

Bu nesne yöntemi, sağlanan `selector` dizesine uyan nesnenin tüm alt öğelerini içeren bir dizi döndürür. `selector`, sınıf adı, nesne adı ve hiyerarşi ilişkileri gibi nitelikleri eşleştirmek için birden fazla seçici ve kombinator içerebilir ve ayrıca nesne özelliklerinin ve niteliklerinin belirli değerlerini de eşleştirebilir. `selector` dil bilgisi, yalnızca desteklenen veya desteklenmeyen dil bilgisi parçalarıyla ilgili birkaç farkla birlikte, `Class.StyleRule`'da kullanılan dizeye benzerdir.

#### Seçiciler

- `ClassName` — Belirtilen sınıfın bir `Class.Object:IsA()` ilişkisi içindeki örneklerini eşleştirir.
- `.Tag` — `Class.CollectionService` etiketi ile etiketlenmiş örnekleri eşleştirir.
- `#Name` — Belirli bir `Class.Instance.Name` olan örnekleri eşleştirir.
- `[property = value]` — Belirtilen özelliğe sahip olan ve o özelliğin belirli bir değere sahip olduğu örnekleri eşleştirir. Boolean, sayı ve dize değerleri desteklenir. Harfler, rakamlar, `_` ve `-` değerleri tırnak işaretleri olmadan kullanılabilir.
- `[$attribute]` — Belirtilen [nitelik](/studio/properties#instance-attributes) ayarlı olan örnekleri eşleştirir.
- `[$attribute = value]` — Belirtilen niteliğe **ve** o niteliğin belirli bir değere sahip olduğu örnekleri eşleştirir. Özellik seçicileri için geçerli olan aynı kısıtlamalar geçerlidir. Bir niteliğin yokluğunu kontrol etmek istiyorsanız, onu `nil` olarak sorgulamayın; bunun yerine `:not` pseudo‑class'ını kullanın, örneğin `:not([$attribute])`.

Seçiciler de birleştirilebilir. Örneğin,
`Model.Apple[$Variety = Fuji][$Flavor = 4]` `Apple` olarak etiketlenmiş bir `Class.Model` örneği ile ve `Variety` niteliği `Fuji` değerine eşit ve `Flavor` niteliği `4` değerine eşit olan örnekleri eşleştirecektir.

```lua
local Workspace = game:GetService("Workspace")

-- Tüm MeshPart alt öğelerini al
print(Workspace:QueryDescendants("MeshPart"))

-- "Fruit" olarak etiketlenmiş tüm alt öğeleri al
print(Workspace:QueryDescendants(".Fruit"))

-- "RedTree" adında tüm alt öğeleri al
print(Workspace:QueryDescendants("#RedTree"))

-- CanCollide özelliği false olarak ayarlanmış tüm alt öğeleri al
print(Workspace:QueryDescendants("[CanCollide = false]"))

-- "FuelCapacity" niteliği atanmış tüm alt öğeleri al
print(Workspace:QueryDescendants("[$FuelCapacity]"))
-- "FuelCapacity" niteliği 75 olarak ayarlanmış tüm alt öğeleri al
print(Workspace:QueryDescendants("[$FuelCapacity = 75]"))
```

#### Kombinasyonlar

Kombinasyonlar, temel seçicileri bir araya getirerek daha derin hiyerarşi ilişkilerini eşleştirmenizi sağlar.

- `>` — Önceki filtre eşleşmelerinin **doğrudan çocukları** olan örnekleri eşleştirir.

- `>>` — Önceki filtre eşleşmelerinin **alt öğeleri** olan örnekleri eşleştirir. Bu, varsayılan ilk filtredir, yani `SpotLight.Red`, `>> SpotLight.Red` ile aynıdır.

- `,` — Alt öğe sorgusu için birden fazla bağımsız seçici listesini belirtir. Yalnızca filtreyi karşılayan öğeler döndürülen dizide yer alır; sorgu listesinde eşleşmeyenler için `nil` dahil edilmez.

```lua
local Workspace = game:GetService("Workspace")

-- "SwordPart" olarak etiketlenmiş herhangi bir Modelin doğrudan çocuklarını al
print(Workspace:QueryDescendants("Model > .SwordPart"))

-- Bir Part olan ve "Apple" olarak etiketlenmiş doğrudan çocukları al
print(Workspace:QueryDescendants("> Part.Apple"))

-- `OnFire` niteliği true olarak ayarlanmış herhangi bir Modelin alt öğelerini al
print(Workspace:QueryDescendants("Model >> [$OnFire = true]"))

-- "SwordPart" olarak etiketlenmiş veya `OnFire` niteliği true olarak ayarlanmış olan MeshPart alt öğelerini al
print(Workspace:QueryDescendants("MeshPart.SwordPart, MeshPart[$OnFire = true]"))
```

#### Pseudo-class seçicileri

- `:not(complex-selector-list)` — İçindeki herhangi bir seçiciyle **eşleşmeyen** örnekleri seçmeyi sağlar ve temelde seçicilerin olumsuzlamasını yapar. İçindeki ifade, karmaşık seçicilerin bir listesidir ve bu nedenle birden fazla koşula göre filtre uygulamak mümkündür.

- `:has(relative-selector-list)` — Hangi örneklerin içinde olduğunu göz önünde bulundurarak örnekleri seçmeyi sağlar. Seçici listesi her örneğe göre değerlendirilir.

```lua
local Workspace = game:GetService("Workspace")

-- SpotLight sınıfından OLMAYAN tüm alt öğeleri al
print(Workspace:QueryDescendants(":not(SpotLight)"))
-- SpotLight veya PointLight sınıfından OLMAYAN tüm alt öğeleri al
print(Workspace:QueryDescendants(":not(SpotLight, PointLight)"))
-- "OnFire" niteliğine SAHİP OLMAYAN tüm alt öğeleri al
print(Workspace:QueryDescendants(":not([$OnFire])"))
-- "SwordPart" olarak etiketlenmiş bir Modelin çocukları HARİÇ tüm alt öğeleri al
print(Workspace:QueryDescendants(":not(Model > .SwordPart)"))

-- Kendi alt öğesi olarak bir Tool örneği içeren alt öğeleri al
print(Workspace:QueryDescendants(":has(Tool)"))
-- Doğrudan "SwordPart" olarak etiketlenmiş bir çocuk içeren MeshPart alt öğelerini al
print(Workspace:QueryDescendants("MeshPart:has(> .SwordPart)"))

-- SurfaceAppearance veya Texture sınıfına ait OLMAYAN doğrudan çocuklara sahip MeshPart alt öğelerini al
print(Workspace:QueryDescendants("MeshPart:has(> :not(SurfaceAppearance, Texture))"))
```


Instance:QueryDescendants

Öğeleri filtrelemek için kullanılan seçici dizgesi.

Eşleşen nesnelerin dizisi (hiçbiri eşleşmediyse boş).

Belirtilen `selector` dizesine uyan nesnenin tüm alt öğelerini içeren bir dizi döndürür.


Aşağıdaki kod, bir parçanın kaldırıldıktan sonra DataModel'e nasıl yeniden eklenebileceğini göstermektedir:

Bu yöntem, nesnenin `Class.Instance.Parent`'ını `nil` olarak ayarlar ve tüm soylarının da aynı şekilde olmasını sağlar.

Eğer nesne, kaldırılmadan önce referans alınıyorsa, daha sonraki bir noktada nesneyi almanız mümkündür.

Instance:Remove

Nesnenin `Parent`'ını `nil` olarak ayarlar, ve tüm soylarının da aynı şekilde olmasını sağlar.

Instance:remove

Bu yöntem, bir nesneden bir etiketi kaldırır. Eğer nesne etiket yoksa, bir hata oluşturmaz. Başarıyla bir etiketi kaldırmak, sağlanan etiketle birlikte `Class.CollectionService:GetInstanceRemovedSignal()` tarafından oluşturulan bir sinyal tetikler.

Not: Bir nesneyi etiketlerken, etiketin işlevselliğini sağlamak için bazı kaynakların kullanılması yaygındır; örneğin, olay bağlantıları veya tablolar. Bellek sızıntılarını önlemek için, bunları artık bir etikete ihtiyaç kalmadığında temizlemek iyi bir fikirdir (koparıp, `nil` olarak ayarlamak vb.).

Instance:RemoveTag

Bir özelliği varsayılan değerine sıfırlar. Örneğin, `Class.TextLabel` üzerinde `ResetPropertyToDefault("Rotation")` çağrıldığında, bu, `Class.TextLabel.Rotation|Rotation`'ı `0` (özelliğin varsayılan değeri) olarak ayarlamakla eşdeğerdir. Bu yöntem, stilin bu özelliğin varsayılan değerini geçersiz kılmasını sağlamak için kullanılabilir.

Instance:ResetPropertyToDefault

Bir özelliği varsayılan değerine sıfırlar.

Bu yöntem, belirtilen adı belirtilen değere ayarlar. Eğer belirtilen değer `nil` ise, özellik kaldırılacaktır, çünkü varsayılan olarak `nil` döner.

Örneğin, aşağıdaki kod parçası, örneğin `InitialPosition` özelliğini `Datatype.Vector3|Vector3.new(0, 10, 0)` olarak ayarlar:

```lua
local Workspace = game:GetService("Workspace")

local part = Workspace.Part
part:SetAttribute("InitialPosition", Vector3.new(0, 10, 0))
```

#### Sınırlamalar

İsim gereksinimleri ve kısıtlamaları:

- İsimler yalnızca alfanümerik karakterler kullanmalıdır.
  - Ayrıca noktalar, tireler, bölümler ve alt çizgiler de dahil edilebilir.
- Boşluklar veya benzersiz semboller (örneğin @, ~, !) kullanılamaz.
- İfadeler 100 karakterden az olmalıdır.
- İsimlerin **RBX** ile başlamasına izin verilmez, aksi takdirde çağıran bir Roblox çekirdek betiği (Roblox için ayrılmış) olmalıdır.

Desteklenmeyen bir tür için bir özelliği ayarlamaya çalışırsanız, bir hata fırlatılacaktır.

#### Ayrıca Bakınız

- `Class.Instance:GetAttribute()` belirli özellik adı için atanmış değeri döner.
- `Class.Instance:GetAttributes()` her örneğin özelliği için anahtar-değer çiftlerinin sözlüğünü döner.

Instance:SetAttribute

value

Belirtilen özelliği ayarlamak için değer.

Aşağıdaki kod, "Parça" adı verilen bir nesnenin
Workspace'e eklenmesini bekler.

`Class.Instance`'in belirtilen adıyla olan çocuğunu döner. Eğer
çocuk yoksa, mevcut iş parçacığını çocuk mevcut olana kadar bekletir. Eğer
`timeOut` parametresi belirtilirse, bu yöntem belirtilen saniye sayısından sonra zaman aşımına uğrayacak ve `nil` döndürecektir.

#### Temel Kullanım

`Class.Instance:WaitForChild()|WaitForChild()` istemcide çalışan kod üzerinde çalışırken son derece önemlidir. Roblox motoru, sunucudan istemciye nesnelerin kopyalanma zamanını veya sırasını garanti etmez. Ayrıca, bir deneyim `Class.Workspace.StreamingEnabled` ayarı true olarak ayarlanmışsa,
oyuncunun karakterinden uzakta olan `Class.BasePart|BaseParts` istemciye akmayabilir, bu da istemcide henüz mevcut olmayan nesnelere indeksleme yaparken betiklerin bozulmasına neden olabilir.

#### Notlar

- Bu yöntem çağrıldığında belirtilen adla bir çocuk mevcutsa bekletmez.
- `Class.Instance:FindFirstChild()` mevcut olduğu varsayılan nesneler için `Class.Instance:WaitForChild()|WaitForChild()`'a daha verimli bir alternatiftir.
- Bu yöntem 5 saniye boyunca herhangi bir değer döndürmeden çağrılırsa ve bir `timeOut` parametresi belirtilmemişse, iş parçacığının sonsuz bir şekilde bekleyebileceğine dair bir uyarı çıktıya yazdırılacaktır.

Instance:WaitForChild

childName

timeOut

İsteğe bağlı bir zaman aşımı parametresi.

`Class.Instance`'in belirtilen adıyla olan çocuğunu döner. Eğer
çocuk yoksa, mevcut iş parçacığını çocuk mevcut olana kadar bekletir.

Instance

`Instance`, Roblox sınıf hiyerarşisindeki tüm sınıflar için temel sınıftır
`Class.DataModel` ağacının bir parçası olabilir.

/reference/engine/classes/UnreliableRemoteEvent.yaml