Gdy jest parentowany do `Class.ViewportFrame`, `WorldModel` rozszerza ograniczoną fizykę
dla swoich dzieci na ten `Class.ViewportFrame`. Na przykład,
`Class.BasePart|BaseParts`, które są parentowane do `WorldModel`, mogą być
animowane i queryowane przestrzennie (na przykład przez promienie), ale te części nie są
**symulowane**. Ponadto, możesz umieścić postacie `Class.Humanoid` w
`WorldModel` i ich stawy będą odpowiednio skonfigurowane do animacji.

Aby uniknąć możliwych problemów z wydajnością, upewnij się, że tworzysz `WorldModels`
tylko wtedy, gdy chcesz je wyświetlić, i usuwasz `WorldModels`, które obecnie nie są
w użyciu.

WorldModel

Rozszerza ograniczoną fizykę dla swoich dzieci na rodzica `Class.ViewportFrame`.

Ta klasa bazowa zapewnia interfejs API dla każdej instancji przeznaczonej do obsługi 3D
zapytania przestrzenne i symulację, takie jak `Class.Workspace` i
`Class.WorldModel`.


Poniższy blok kodu demonstruje, jak użyć
`Class.WorldRoot:ArePartsTouchingOthers()` do sprawdzenia, czy części z listy
stykają się z jakimikolwiek częściami w workspace, które nie są w liście.

Najpierw skrypt tworzy dwie kwadratowe części, które zachodzą na siebie o 1 stud, `Part1` i
`Part2`. Następnie wypisuje wartość zwróconą przez ArePartsTouchingOthers(), gdy
Part1 jest przekazywana w `partList` przy trzech różnych wartościach zachodzenia: `0`, `0.999`
 i `1`. Pierwsze dwa wywołania ArePartsTouchingOthers() zwracają `false`
ponieważ wartości zachodzenia są mniejsze od odległości, jaką mają Part1 i Part2
o zachodzę. Trzecie wywołanie zwraca `true` ponieważ wartość zachodzenia jest równa
odległości, jaką części zachodzą.

**ArePartsTouchingOthers** zwraca true, jeśli przynajmniej jedna z podanych
`Class.BasePart` dotyka jakichkolwiek innych części. Dwie części są uznawane za
"dotykające", jeśli znajdują się w odległości progowej, `overlapIgnored`.

Jeśli nie podano żadnych części, zwracane jest false.


WorldRoot:ArePartsTouchingOthers

partList

Lista części sprawdzająca, czy którakolwiek część na liście dotyka
jakichkolwiek części, które nie są na liście.


overlapIgnored

Próg nakładania części w studach, który jest ignorowany przed uznaniem, że części są
w kontakcie.


Prawda, jeśli i tylko jeśli którakolwiek z `Class.Part|parts` w `partList` dotyka
jakichkolwiek innych części (części, które nie są w partList). Fałsz, jeśli
nie podano żadnych części.


Zwraca true, jeśli którakolwiek z podanych `Class.BasePart` dotyka jakichkolwiek innych
części.


Rzuca promień i zwraca pierwszą kolizję z `Class.BasePart` lub
`Class.Terrain`. Wypisuje właściwości RaycastResult, jeśli nastąpił
trafienie.


Rzuca blok w danym kierunku i zwraca pierwszy kontakt
z `Class.BasePart` lub `Class.Terrain`. To jest analogiczne do tego, jak
`Class.WorldRoot:Raycast()` rzuca liniową promień w kierunku, aby znaleźć
kolizję, ale używa 3D kształtu zamiast promienia.

W przeciwieństwie do `Class.WorldRoot:GetPartsInPart()`, ta metoda nie wykrywa
`Class.BasePart|BaseParts`, które **początkowo** przecinają kształt.

Jeśli wykryje uderzenie, zwraca `Datatype.RaycastResult` zawierające
dane o uderzeniu. Właściwość `Datatype.RaycastResult.Distance|Distance`
przedstawia odległość, jaką kształt musi przebyć, aby znaleźć uderzenie,
a właściwość `Datatype.RaycastResult.Position|Position` przedstawia
punkt przecięcia powodujący uderzenie.

Ta metoda zgłasza błąd, jeśli zostaną jej przekazane nieprawidłowe
`Datatype.CFrame`, rozmiar lub kierunek.


WorldRoot:Blockcast

cframe

Początkowa pozycja i rotacja rzucanego bloku.


size

Rozmiar rzucanego bloku w studach. Maksymalny rozmiar to 512
studów.


direction

Kierunek rzutu, gdzie wartość określa maksymalną odległość, jaką
kształt może przebyć. Maksymalna odległość to 1024
studów.


params

Zawiera wynik operacji rzutu, lub `nil`, jeśli nie
zadziałało żadne odpowiednie `Class.BasePart` lub `Class.Terrain`.


Rzuca blok w danym kierunku i zwraca
`Datatype.RaycastResult`, jeśli kształt uderzy w `Class.BasePart` lub
`Class.Terrain`.


Ta funkcja przenosi tabelę `Class.BasePart|BaseParts` do tabeli
`Datatype.CFrame|CFrames` bez wywoływania domyślnych zdarzeń `Class.Object.Changed|Changed`. To zapewnia bardzo szybki sposób
na przesuwanie dużej liczby części, ponieważ nie trzeba ponosić kosztów
oddzielnych ustawień właściwości dla każdej pojedynczej części.

Trzeci argument pozwala na dalszą optymalizację operacji ruchu.
Domyślnie zdarzenie `Class.Object.Changed|Changed` każdej części wywołuje się dla
`Class.BasePart.Position|Position`,
`Class.BasePart.Orientation|Orientation`, i
`Class.BasePart.CFrame|CFrame`. Jednak, jeśli określisz
`Enum.BulkMoveMode|FireCFrameChanged` jako trzeci argument, tylko
dla `Class.Object.Changed|Changed` wydarzenie dla
`Class.BasePart.CFrame|CFrame`.

Należy pamiętać, że tę funkcję należy używać tylko wtedy, jeśli jesteś pewny,
że ruch części jest wąskim gardłem w twoim kodzie. Proste ustawienie
własności `Class.BasePart.CFrame|CFrame` indywidualnych części i modeli
połączonych jest dostatecznie szybkie w większości przypadków.


WorldRoot:BulkMoveTo

cframeList

eventMode

Przenosi tabelę `Class.BasePart|BaseParts` do tabeli
`Datatype.CFrame|CFrames`.


**FindPartOnRay** używa [raycasting](/workspace/raycasting)
aby znaleźć pierwszą `Class.BasePart` lub `Class.Terrain`, która przecina
dany `Datatype.Ray`. Ta funkcja zwraca `Class.BasePart` lub
komórkę terenu, która uderzyła w punkt przecięcia, normalnej powierzchni na
punkcie przecięcia oraz skojarzonego `Enum.Material`.

Jeśli parametr `ignoreDescendantsInstance` jest podany, obliczenia raycasting
zignorują dany obiekt i wszystkie jego potomki. Działa to podobnie do
właściwości `Class.Mouse.TargetFilter`.

Parametry `terrainCellsAreCubes` i `ignoreWater` określają, czy
komórki `Class.Terrain` powinny być traktowane jako sześciany, oraz czy woda
powinna być ignorowana.

Aby uwzględnić lub wykluczyć wiele obiektów i ich potomków, użyj
typów `Class.WorldRoot:FindPartOnRayWithWhitelist()` oraz
`Class.WorldRoot:FindPartOnRayWithIgnoreList()`.

#### Uwagi

- Teoretycznie, promień rozciąga się w nieskończoność w jednym kierunku.
  Jednak maksymalna długość wektora kierunkowego w Robloxie to 15000 studów.
- Długość (wielkość) wektora kierunkowego jest ważna, ponieważ części,
  które znajdują się dalej niż jego długość, nie zostaną przetestowane.
- Jeśli promień nie przecina niczego, wartości zwrotne będą `nil`
  i punkt na końcu promienia.
- Części znajdujące się w
  [grupie kolizyjnej](/workspace/collisions#collision-filtering)
  która nie koliduje z grupą kolizyjną „Domyślną" są ignorowane
  pośrednio.


WorldRoot:FindPartOnRay

ignoreDescendantsInstance

terrainCellsAreCubes

ignoreWater

Uderzenie `Class.BasePart` lub `Class.Terrain`, punkt przecięcia `Datatype.Vector3`,
normala powierzchni `Datatype.Vector3` w punkcie przecięcia oraz
dawanie `Enum.Material` `Class.BasePart` lub komórki terenu.


Zwraca pierwszą `Class.BasePart` lub `Class.Terrain`, która przecina
dany `Datatype.Ray`.


WorldRoot:findPartOnRay

Ta funkcja jest wariantem `Class.WorldRoot:FindPartOnRay()` z
dodanym listą ignorowania. Dzięki temu można ignorować niektóre części lub
`Class.Model|Models`.

Ci, którzy chcą **uwzględnić** konkretną grupę obiektów, powinni
zamiast tego użyć `Class.WorldRoot:FindPartOnRayWithWhitelist()`.


WorldRoot:FindPartOnRayWithIgnoreList

ignoreDescendantsTable

Zwraca pierwszą `Class.BasePart` lub `Class.Terrain` komórkę przecinającą
dany `Datatype.Ray`, która nie należy do, ani nie jest potomkiem obiektu
na liście ignorowania.


Ta funkcja jest wariantem `Class.WorldRoot:FindPartOnRay()` z
dodanym listą uwzględniającą. Dzięki temu można wykrywać tylko wybrane
części lub `Class.Model|Models` i jest szczególnie przydatna, gdy,
dla przykładu, należy znaleźć punkty przecięcia między promieniem a
pojedynczą częścią.

Jeśli zostanie podana wartość `nil` na liście uwzględniającej, instancje po niej
zostaną zignorowane.

Ci, którzy chcą **wykluczyć** konkretną grupę obiektów, powinni
zamiast tego użyć `Class.WorldRoot:FindPartOnRayWithIgnoreList()`.


WorldRoot:FindPartOnRayWithWhitelist

whitelistDescendantsTable

Zwraca pierwszą `Class.BasePart` lub `Class.Terrain` komórkę przecinającą
dany `Datatype.Ray`, która znajduje się w, lub jest potomkiem obiektu
na liście uwzględniającej.


Zwraca tablicę `Class.BasePart|BaseParts` w danym
`Datatype.Region3`.

Ta funkcja przyjmuje opcjonalny parametr maxParts (domyślnie 20), który
ogranicza liczbę `Class.BasePart|BaseParts`, które mogą zostać zwrócone. Po
osiągnięciu tej liczby wyszukiwanie `Class.BasePart|BaseParts`
zatrzyma się. Oznacza to, że niektóre `Class.BasePart|BaseParts` mogą nie zostać zwrócone,
choć znajdują się w `Datatype.Region3`.

Opcjonalny parametr `ignoreDescendantsInstance` może być używany do określenia
konkretnej instancji, dla której sam obiekt i wszyscy jego potomkowie powinni
zostać zignorowani przez tę funkcję. Może to być użyteczne, gdy, na przykład,
sprawdzamy, czy jakiekolwiek `Class.BasePart|BaseParts` znajdują się wewnątrz
`Class.BasePart` innego niż `Class.BasePart`.

```
local min = part.Position - (0.5 * part.Size)
local max = part.Position + (0.5 * part.Size)
local region = Region3.new(min, max)
local parts = worldroot:FindPartsInRegion3(region, part)  -- Ignoruj część
```
Warianty tej metody `Class.WorldRoot:FindPartsInRegion3WithIgnoreList()` i
`Class.WorldRoot:FindPartsInRegion3WithWhiteList()` istnieją, aby dostarczyć
szczególne funkcje wykluczania i uwzględniania.

Jeśli nie zostaną znalezione żadne `Class.BasePart|BaseParts`, zwrócona zostanie
pusta tablica.


WorldRoot:FindPartsInRegion3

region

`Datatype.Region3`, który ma być sprawdzony.


Obiekt `Class.Instance`, który ma być zignorowany.


maxParts

Maksymalna liczba `Class.BasePart|BaseParts`, które mają zostać zwrócone.


Tablica `Class.BasePart|BaseParts` wewnątrz `Datatype.Region3`.


Zwraca tablicę `Class.BasePart|BaseParts` w danym
`Datatype.Region3`.


WorldRoot:findPartsInRegion3

Zwraca tablicę `Class.BasePart|BaseParts` w danym
`Datatype.Region3`, które nie są w, ani nie są potomkami
obiektu na danej liście ignorowania.

Jeśli na liście ignorowania zostanie podana wartość `nil`, instancje po tej
wartości nie będą ignorowane. Jeśli nie zostaną znalezione żadne
`Class.BasePart|BaseParts`, zwrócona zostanie pusta tablica.

Ta funkcja jest wariantem `Class.WorldRoot:FindPartsInRegion3()`
z dodanym listą ignorowania. To umożliwia deweloperowi wykluczenie
niektórych `Class.BasePart|BaseParts` lub `Class.Model|Models` z
wyszukiwania. Ci, którzy chcą znaleźć `Class.BasePart|BaseParts` w
`Datatype.Region3`, używając listy uwzględniającej, powinni użyć
`Class.WorldRoot:FindPartsInRegion3WithWhiteList()`.


WorldRoot:FindPartsInRegion3WithIgnoreList

Tablica `Class.BasePart|BaseParts` znalezionych w
`Datatype.Region3`.


Zwraca tablicę `Class.BasePart|BaseParts` w danym
`Datatype.Region3`, które nie są w, ani nie są potomkami
obiektu na danej liście ignorowania.


Zwraca tablicę `Class.BasePart|BaseParts` w danym
`Datatype.Region3`, które są w, lub są potomkami obiektu
na danej liście uwzględniającej.

Jeśli na liście uwzględniającej zostanie podana wartość `nil`, instancje po tej
wartości nie będą ignorowane. Jeśli nie zostaną znalezione żadne
`Class.BasePart|BaseParts`, zwrócona zostanie pusta tablica.

Ta funkcja jest wariantem `Class.WorldRoot:FindPartsInRegion3()`,
z dodanym listą uwzględniającą. To pozwala deweloperowi uwzględnić
tylko niektóre `Class.BasePart|BaseParts` lub `Class.Model|Models`
w wyszukiwaniu. Ci, którzy chcą znaleźć `Class.BasePart|BaseParts` w
`Datatype.Region3`, używając listy ignorowania, powinni użyć
`Class.WorldRoot:FindPartsInRegion3WithIgnoreList()`.


WorldRoot:FindPartsInRegion3WithWhiteList

Zwraca tablicę `Class.BasePart|BaseParts` w danym
`Datatype.Region3`, które są w, lub są potomkami obiektu
na danej liście uwzględniającej.


`Class.WorldRoot:GetPartBoundsInBox()` zwraca tablicę części, których
**boks ograniczający** zachodzi na boks, którego objętość opisana jest za pomocą danego
centrum (`Datatype.CFrame`) i rozmiaru (`Datatype.Vector3`).

Jak podkreślono, ta metoda zapytania przestrzennego efektywnie uwzględnia objętość
bokso ograniczającego części, a nie ich rzeczywistą zajmowaną objętość. Może to
być ważne podczas rozważania cylindrów, sfer, związków i
`Class.MeshPart|MeshParts`, które nie mają kształtów prostokątnych. W
przypadku, gdy dokładność ma szczególne znaczenie, użyj `Class.WorldRoot:GetPartsInPart()`
 zamiast tego, lub samodzielnie przefiltruj wyniki tej metody.

Ta metoda używa obiektu `Datatype.OverlapParams`, aby opisać wielokrotne
fragmenty parametrów zapytania przestrzennego, takie jak lista uwzględniająca lub wykluczająca, maksymalna liczba
części do zbadania, jaką grupą
[kolizyjną](/workspace/collisions#collision-filtering) korzystać oraz czy zapytanie
preferuje wartość
`Class.BasePart.CanCollide` uderzonej części nad jej
`Class.BasePart.CanQuery`.


WorldRoot:GetPartBoundsInBox

Lokalizacja środka danego objętości boksu, który ma być badany.


Rozmiar danego objętości boksu, który ma być badany.


overlapParams

Zawiera wielokrotne fragmenty parametrów zapytania przestrzennego.


Tablica `Class.BasePart|BaseParts`, które odpowiadały zapytaniu
przestrzennemu.


Zwraca tablicę części, których **boks ograniczający** zachodzi na dany boks.


`Class.WorldRoot:GetPartBoundsInRadius()` zwraca tablicę części, których
**boks ograniczający** zachodzi na sferę, której objętość jest opisana
przy użyciu danego środka (`Datatype.Vector3`) i promienia (liczba).

Jak podkreślono, ta metoda zapytania przestrzennego efektywnie uwzględnia objętość
bokso ograniczającego części, a nie ich rzeczywistą zajmowaną objętość. Może to
być ważne, gdy rozważamy cylindry, sfery, związki i
`Class.MeshPart|MeshParts`, które mają nietypowe kształty. W
przypadku, gdy dokładność ma szczególne znaczenie, użyj `Class.WorldRoot:GetPartsInPart()`
 zamiast tego, lub samodzielnie przefiltruj wyniki tej metody.

Ta metoda używa obiektu `Datatype.OverlapParams`, aby opisać wielokrotne
fragmenty parametrów zapytania przestrzennego, takie jak lista uwzględniająca lub wykluczająca, maksymalna liczba
części do zbadania, jaką grupą
[kolizyjną](/workspace/collisions#collision-filtering) korzystać oraz czy zapytanie
preferuje wartość
`Class.BasePart.CanCollide` uderzonej części nad jej
`Class.BasePart.CanQuery`.


WorldRoot:GetPartBoundsInRadius

position

Lokalizacja środka danej objętości sfery do sprawdzenia.


radius

Promień danej objętości sfery do sprawdzenia.


Zwraca tablicę części, których **boks ograniczający** zachodzi na daną sferę.


`Class.WorldRoot:GetPartsInPart()` zwraca tablicę części, których
zajęta przestrzeń jest współdzielona z daną częścią (która musi istnieć w tym samym
`Class.WorldRoot`, co części, które mają być badane). Ta metoda może być używana jako
zamiast `Class.BasePart:GetTouchingParts()` i jest generalnie lepszym
wyborem.

Jak zauważono, ta metoda zapytania przestrzennego uwzględnia **dokładną objętość**
zajmowaną przez daną część, używając pełnego sprawdzenia kolizji geometrycznej. Na
przykład, część wklęsła/pusta nie będzie dopasowywać zapytanych części, jeśli
nie są one faktycznie nakładające się lub dotykające takiej części. Dla prostszych
objętości rozważ użycie `Class.WorldRoot:GetPartBoundsInBox()` lub
`Class.WorldRoot:GetPartBoundsInRadius()`, ponieważ są one mniej dokładne, ale
wydajniejsze.

Ta metoda używa obiektu `Datatype.OverlapParams`, aby opisać wielokrotne
fragmenty parametrów zapytania przestrzennego, takie jak lista uwzględniająca lub wykluczająca, maksymalna liczba
części do zbadania, jaką grupą
[kolizyjną](/workspace/collisions#collision-filtering) korzystać oraz czy zapytanie
preferuje wartość
`Class.BasePart.CanCollide` uderzonej części nad jej
`Class.BasePart.CanQuery`.


WorldRoot:GetPartsInPart

part

Część, której objętość ma być sprawdzona w odniesieniu do innych części.


Zwraca tablicę części, których zajęta przestrzeń jest współdzielona z daną
częścią.


Ta funkcja przenosi określoną część do określonej lokalizacji za pomocą
[kinematyki odwrotnej](https://en.wikipedia.org/wiki/Inverse_kinematics),
aby upewnić się, że wszystkie stawy,
`Class.Constraint|constraints`, lub kolizje, w których część bierze udział,
pozostaną fizycznie spełnione. Aktualnie ta funkcja jest dostępna
tylko w Studiu dla `Class.Plugin|plugins`, ponieważ obecnie
konfliktuje z fizyką działającej gry.

**Stabilność translacyjna** to liczba między 0 a 1, określająca, jak
agresywnie dopasować pozycję części do pozycji części docelowej CFrame. **Stabilność obracająca** to liczba between 0 a 1, określająca,
jak agresywnie dopasować rotację części do rotacji części
docelowej CFrame.

Na przykład:

- Jeśli stabilność translacyjna i stabilność obracająca są równe 1, to
  część zostanie przeniesiona dokładnie do docelowego CFrame, niezależnie od
  jakie kolizje fizyczne istnieją.
- Jeśli stabilność translacyjna i stabilność obracająca są równe 0.5, to
  część postara się przenieść dokładnie do docelowego CFrame, ale może być
  wypychana przez fizyczne ograniczenia.
- Jeśli stabilność translacyjna i stabilność obracająca są równe 0, to
  docelowy CFrame zostanie zignorowany, a fizyczne ograniczenia zostaną
  rozwiązane dla obiektu w miejscu, w którym był.


WorldRoot:IKMoveTo

target

Lokalizacja, do której ma być przeniesiona określona część.


translateStiffness

Liczba między 0 a 1, określająca, jak agresywnie dopasować
pozycję części do pozycji części docelowego `Datatype.CFrame`.


rotateStiffness

Liczba między 0 a 1, określająca, jak agresywnie dopasować
rotację części do rotacji części docelowego `Datatype.CFrame`.


collisionsMode

Pozwala określić, które obiekty mają być dotknięte przez fizyczne
rozwiązanie.


Przenosi określoną część do określonej lokalizacji poprzez kinematykę odwrotną,
aby upewnić się, że wszystkie stawy, ograniczenia lub kolizje, w których część biorą
udział, pozostaną fizycznie spełnione.


**IsRegion3Empty** zwraca bool, wskazując, czy nie ma
`Class.BasePart|BaseParts` w danym `Datatype.Region3`.

Opcjonalny parametr `ignoreDescendantsInstance` może być użyty do określenia
konkretnej instancji, której sama instancja i wszyscy jej potomkowie
powinni zostać zignorowani przez tę funkcję. Może to być użyteczne, gdy,
na przykład, sprawdzamy, czy jakiekolwiek `Class.BasePart|BaseParts` znajdują się
wewnątrz `Class.BasePart` innego niż `Class.BasePart`.

```
local min = part.Position - (0.5 * part.Size)
local max = part.Position + (0.5 * part.Size)
local region = Region3.new(min, max)
local isPartEmpty = worldroot:IsRegion3Empty(region, part)  -- Ignoruj część
```
Jeśli więcej niż jeden obiekt i jego potomkowie muszą być wykluczeni z
wyszukiwania, deweloperzy powinni korzystać z
`Class.WorldRoot:IsRegion3EmptyWithIgnoreList()`.

Ta funkcja zwraca tylko, czy region jest pusty, czy nie. Deweloperzy, którzy chcą
znaleźć `Class.BasePart|BaseParts` w regionie, powinni korzystać z
`Class.WorldRoot:FindPartsInRegion3()`.

#### Jak działają kontrole Region3?

Sprawdzenie, czy część zachodzi na `Datatype.Region3`, nie jest prostą
procedurą. Jest to czasochłonne i skomplikowane. Zamiast tego sprawdza, czy części
są mniej więcej w tej samej okolicy. Gdy ta funkcja jest wywoływana, ustala,
które woksele zawierają `Datatype.Region3`. Następnie ustala, które części
mogą się znajdować w tych woksalach. Robi to, porównując osie-
ułożone ograniczenie (czasami nazywane AABB) części z wokselami. AABB można
zobaczyć w Studio Roblox, gdy część jest zaznaczona.

Oznacza to, że obszar sprawdzany przez funkcję może być większy
niż `Datatype.Region3`. Z tego powodu zaleca się upewnienie,
że `Datatype.Region3` jest na siatce wokseli. Najlepszym sposobem jest ustawienie
współrzędnych `Datatype.Region3` na wielokrotności 4 (ponieważ woksele mają 4 x 4 x 4
studów).

Metoda ta jest stosunkowo szybkim i łatwym sposobem na sprawdzenie, czy jakieś
części są w ogólnym obszarze. Jeśli gra potrzebuje wiedzieć, czy części są dokładnie
w danym obszarze, należy użyć `Class.BasePart:GetTouchingParts()`. Istnieje wyższy
koszt korzystania z `Class.BasePart:GetTouchingParts()`, ponieważ potrzebna jest
część w `Class.WorldRoot`, a funkcja zajmuje więcej czasu na wykonanie.


WorldRoot:IsRegion3Empty

ignoreDescendentsInstance

Prawda, jeśli `Datatype.Region3` jest pusty.


Zwraca bool, wskazując, czy nie ma `Class.BasePart|BaseParts`
w danym `Datatype.Region3`.


Zwraca wartość logiczną, wskazującą, czy nie ma
`Class.BasePart|BaseParts` w danym `Datatype.Region3`, ignorując
wszystkie `Class.BasePart|BaseParts`, które są potomkami obiektów w podanej
liście ignorowania. Jeśli na liście ignorowania podano wartość `nil`,
instancje po tej wartości nie będą ignorowane.

Ta funkcja zwraca tylko, czy region jest pusty, czy nie. Deweloperzy, którzy
chcą znaleźć konkretne `Class.BasePart|BaseParts` w regionie powinni użyć
`Class.WorldRoot:FindPartsInRegion3WithIgnoreList()`.

Ta funkcja jest wariantem `Class.WorldRoot:IsRegion3Empty()` z
dodaną listą ignorowania. W przypadkach, gdy konieczna jest liście
uwzględniająca, deweloperzy powinni sprawdzić, czy jakiekolwiek części
zostały zwrócone przez `Class.WorldRoot:FindPartsinRegion3WithWhitelist()`.


WorldRoot:IsRegion3EmptyWithIgnoreList

ignoreDescendentsTable

Zwraca wartość logiczną, wskazującą, czy nie ma
`Class.BasePart|BaseParts` w danym `Datatype.Region3`, ignorując
wszystkie `Class.BasePart|BaseParts`, które są potomkami obiektów w podanej
liście ignorowania.


Rzuca promień i zwraca pierwszą kolizję z `Class.BasePart` lub
`Class.Terrain`. Wypisuje właściwości RaycastResult, jeśli wystąpił
trafienie.


Rzuca promień, używając punktu początkowego, kierunku i opcjonalnie
`Datatype.RaycastParams`. Jeśli znajdzie odpowiednią `Class.BasePart` lub
`Class.Terrain`, zwraca `Datatype.RaycastResult`, które zawiera wyniki
operacji. Jeśli żaden obiekt `Datatype.RaycastParams` nie jest
dostarczony, używane są domyślne wartości (wszystkie części są rozważane, a
`Class.Terrain` woda nie jest ignorowana).

Należy pamiętać, że długość (wielkość) wektora kierunkowego jest
ważna. Obiekty/teren, które znajdują się dalej niż jego długość,
nie będą testowane. Jeśli używasz `Datatype.CFrame`, aby pomóc
stworzyć komponenty promienia, warto rozważyć
użycie `Datatype.CFrame.LookVector` jako wektora kierunkowego
i pomnożenie go przez żądaną długość, jak pokazano w poniższym przykładzie.
Maksymalna długość wektora kierunkowego to 15 000 studów.

Ta metoda **nie** używa obiektu `Datatype.Ray`, ale jej komponenty
punktu początkowego i kierunku mogą być pożyczone z `Datatype.Ray.Origin`
i `Datatype.Ray.Direction`.


WorldRoot:Raycast

origin

Wektora kierunkowego promienia. Należy pamiętać, że długość tego wektora
ma znaczenie, ponieważ części/teren, które znajdują się dalej niż jego długość,
nie będą testowane.


raycastParams

Obiekt używany do określenia, co może być trafione w operacji rzutu. Jeśli
nie podano, używane są wartości domyślne, gdzie wszystkie części są brane pod uwagę,
a `Class.Terrain` woda nie jest ignorowana.


Zawiera wyniki operacji rzutu promienia, lub `nil`, jeśli żadna
odpowiednia `Class.BasePart` lub `Class.Terrain` nie został trafiony.


Rzuca promień, używając punktu początkowego, kierunku i opcjonalnie
`Datatype.RaycastParams`, a następnie zwraca `Datatype.RaycastResult`, jeśli
odpowiedni obiekt lub teren przecinają promień.


WorldRoot:Shapecast

Rzuca sferę i zwraca pierwszą kolizję z `Class.BasePart` lub
`Class.Terrain`. Wyświetla właściwości RaycastResult, jeśli wynik został
trafiony.


Rzuca sferyczny kształt w danym kierunku i zwraca pierwszy
kontakt z `Class.BasePart` lub `Class.Terrain`. Jest to
analogiczne do tego, jak `Class.WorldRoot:Raycast()` rzuca liniowy promień w
danym kierunku, aby znaleźć kolizję, ale używa kształtu 3D zamiast promienia.

W przeciwieństwie do `Class.WorldRoot:GetPartsInPart()`, ta metoda nie wykrywa
`Class.BasePart|BaseParts`, które **początkowo** przecinają kształt.

Jeśli wykryto uderzenie, zwraca `Datatype.RaycastResult`, które zawiera
dane o uderzeniu. Właściwość `Datatype.RaycastResult.Distance|Distance`
przedstawia odległość, jaką kształt musi przebyć, aby znaleźć uderzenie,
a właściwość `Datatype.RaycastResult.Position|Position` przedstawia
punkt przecięcia powodujący uderzenie.

Ta metoda zgłasza błąd, jeśli zostaną jej przekazane nieprawidłowe wejścia dotyczące promienia lub kierunku.


WorldRoot:Spherecast

Początkowa pozycja rzucanego sferycznego kształtu.


Promień rzucanego sferycznego kształtu w studach. Maksymalny promień to
256 studów.


Kierunek rzucania, gdzie wartość określa maksymalną odległość,
jaką kształt może przebyć. Maksymalna odległość to 1024
studów.


Zawiera wynik operacji rzutu kształtu, lub `nil`, jeśli nie
odpowiednia `Class.BasePart` lub `Class.Terrain` nie został trafiony.


Rzuca kształt sferyczny w danym kierunku i zwraca
`Datatype.RaycastResult`, jeśli kształt uderza w `Class.BasePart` lub
`Class.Terrain`.


Symuluje elementy w przestrzeni roboczej przez określony czas, wywołując funkcję
StepPhysics raz na klatkę, aż upłynie określony czas.


Przesuwa symulację dla części w świecie na podstawie
określonego przyrostu czasu i opcjonalnego zestawu `Class.BasePart`. Kiedy
dany zestaw części jest określony, tylko te części będą symulowane,
a wszystkie inne części w świecie będą traktowane jako zamocowane. Gdy ten parametr
zostanie pominięty, wszystkie części w świecie zostaną uwzględnione w symulacji.
Określony przyrost czasu może być każdą dodatnią liczbą, a większe
wartości zwiększają czas działania funkcji. W zależności od wartości
przyrostu czasu, system fizyki może podzielić go na wiele
indywidualnych kroków, aby utrzymać dokładność i stabilność symulacji.
Nawet jeśli funkcja wykonuje wiele podkroków, wyniki
symulacji będą widoczne dopiero po zakończeniu funkcji. Aby wizualizować
indywidualne kroki symulacji, funkcję można wywołać raz na
RenderStep, za pośrednictwem zdarzenia `Class.RunService.RenderStepped`.


WorldRoot:StepPhysics

Ilość czasu, która będzie symulowana. Ten argument musi być dodatnią
liczbą. Większe wartości zwiększą czas trwania tej
funkcji.


parts

Opcjonalna tablica części, które będą symulowane. Zestaw ten musi
zawierać instancje typu `Class.BasePart`; wszelkie inne typy będą
ignorowane.


Przesuwa symulację dla części w świecie na podstawie
określonego przyrostu czasu i opcjonalnego zestawu
`Class.BasePart|BaseParts`.


WorldRoot

Klasa bazowa do obsługi symulacji fizycznych i zapytań przestrzennych 3D.


Następujący przykład zawiera podstawową funkcję, która przyjmuje tabelę obiektów
i ustawia je jako dzieci nowego modelu, zwracając ten model.

Modele są obiektami kontenerowymi, co oznacza, że grupują obiekty razem. Najlepiej używa się ich do przechowywania kolekcji `Class.BasePart|BaseParts` i mają wiele funkcji, które rozszerzają ich funkcjonalność.

Modele mają na celu reprezentowanie **geometrycznych** grup. Jeśli twoja grupa nie ma geometrycznej interpretacji, na przykład kolekcja `Class.Script|Scripts`, zamiast tego użyj `Class.Folder`.

Modele, których części są połączone ze sobą przegubami (tak, aby mogły się poruszać lub być zniszczone w symulacji fizycznej), zazwyczaj mają ustawioną `Class.Model.PrimaryPart|PrimaryPart`, ponieważ określa, która część w modelu będzie "podążać" za modelem, gdy się porusza. Statyczne modele, które pozostają w jednym miejscu, nie korzystają z ustawienia głównej części.

Modele mają szeroki zakres zastosowań, w tym postacie graczy Roblox. Mają również szereg unikalnych zachowań, które warto mieć na uwadze:

- Gdy `Class.Humanoid` i `Class.Part` o nazwie **Head** są zrodni pod
  modelem, GUI z nazwą/zdrowiem pojawi się nad modelem; zobacz
  [Wyświetlanie Nazwy/Zdrowia Postaci](/characters/name-health-display)
  po szczegóły.
- Jeśli pozycja części na osi **Y** osiągnie wartość
  `Class.Workspace.FallenPartsDestroyHeight`, a była ostatnim obiektem
  wewnątrz `Class.Model`, model zostanie również zniszczony.
- Gdy jest używany w miejscu z włączonym `Class.Workspace.StreamingEnabled`,
  wartość `Class.Model.ModelStreamingMode|ModelStreamingMode` kontroluje
  różne zachowania dotyczące tego, jak model i jego potomkowie są replikowane
  i/lub usuwane z klientów. Dodatkowo, wartość
  `Class.Model.LevelOfDetail|LevelOfDetail` wpływa na renderowanie modelu.

Jak w przypadku wszystkich typów `Class.Instance`, fakt, że nadrzędny `Class.Model` jest
replikowany do klienta, nie gwarantuje, że wszystkie jego dzieci są
replikowane. Jest to szczególnie ważne, jeśli te instancje są używane
przez kod działający na kliencie, taki jak w `Class.LocalScript`.
Użycie `Class.Model.ModelStreamingMode|ModelStreamingMode` z wartościami takimi jak
`Enum.ModelStreamingMode|Atomic` może zapewnić, że cały model i wszyscy jego
potomkowie są obecni, jeśli nadrzędny model istnieje na kliencie, lub możesz
użyć `Class.Instance:WaitForChild()|WaitForChild()`, gdy atomowość nie jest
pożądana.

Ustawia ten model jako trwały dla określonego gracza. Modele
towarzyszące są obecne dla gracza niezależnie od ustawień lub
warunków streamingu.

`Class.Model.ModelStreamingMode|ModelStreamingMode` musi być ustawiony na
`Enum.ModelStreamingMode|PersistentPerPlayer`, aby zachowanie mogło się zmienić
w wyniku dodania.

Model:AddPersistentPlayer

playerInstance

Gracz `Class.Player`, dla którego ten model ma być trwały.

Ustawia ten model jako trwały dla określonego gracza.
`Class.Model.ModelStreamingMode|ModelStreamingMode` musi być ustawiony na
`Enum.ModelStreamingMode|PersistentPerPlayer`, aby zachowanie mogło się zmienić
w wyniku dodania.

W tym przykładzie stawy w każdym Modelu postaci Gracza zostaną złamane
3 sekundy po pojawieniu się. Złamanie tych stawów spowoduje, że Humanoid
a umrze.

Ten przykład kodu demonstruje ręczne tworzenie złącz na dwóch częściach, które są
rodzeństwem skryptu (PartA i PartB). Tworzy złącza na dwóch stykających się
częściach o kompatybilnych typach powierzchni (Studs i Inlet).

Łamie połączenia między `BaseParts`, w tym połączenia powierzchniowe z
wszystkimi sąsiadującymi częściami, `Class.WeldConstraint|WeldConstraints`, oraz wszystkimi
`Class.Weld|Welds` i innymi `Class.JointInstance|JointInstances`.

Gdy BreakJoints jest używane na pojeździe gracza `Class.Model`,
`Class.Humanoid` postaci umrze, ponieważ polega na przegubie szyi.

Należy zauważyć, że chociaż przeguby wytworzone przez połączenia
powierzchniowe z sąsiednimi częściami można technicznie odtworzyć przy użyciu
`Class.Model:MakeJoints()`, to odtworzy to tylko przeguby wytworzone przez
powierzchnie. Programiści nie powinni polegać na tym, ponieważ po
złamaniu przegubów części mogą nie znajdować się już w kontakcie ze sobą.

Model:BreakJoints

Łamie połączenia między `BaseParts`, w tym połączenia powierzchniowe z
wszystkimi sąsiadującymi częściami, `Class.WeldConstraint|WeldConstraints` i wszystkimi
`Class.Weld|Welds` oraz innymi `Class.JointInstance|JointInstances`.

Model:breakJoints

Ta funkcja zwraca opis objętości, która zawiera wszystkie
`Class.BasePart` potomne w `Class.Model`. Orientacja objętości opiera
się na orientacji `Class.Model.PrimaryPart|PrimaryPart`,
i odpowiada polu wyboru renderowanemu w Studio, gdy model jest
wybrany. Odbijając zachowanie `Class.Terrain:FillBlock()`,
zwraca `Datatype.CFrame` reprezentujący środek tego prostopadłościanu
ograniczającego i `Datatype.Vector3` reprezentujący jego rozmiar. Rozmiar może być niedokładny
w czasie rzeczywistym, jeśli zastosowano ograniczenia fizyczne wobec części wewnątrz
`Class.Model`.

Orientacja prostopadłościanu odpowiada orientacji
`Class.PVInstance.GetPivot|Pivot` - albo pivotowi
`Class.Model.PrimaryPart|PrimaryPart` (jeśli obecny) albo do
`Class.Model.WorldPivot|WorldPivot` modelu.

```lua
local Workspace = game:GetService("Workspace")

local model = Workspace.Model
local part = Workspace.Part
local orientation, size = model:GetBoundingBox()

-- Zmiana rozmiaru i pozycjonowanie części równej ograniczającemu prostopadłościanowi modelu
part.Size = size
part.CFrame = orientation
```

Model:GetBoundingBox

`Datatype.CFrame` reprezentujący orientację objętości
po którym następuje `Datatype.Vector3` reprezentujący rozmiar objętości.

Zwraca opis objętości, która zawiera wszystkie części modelu.

Poniższy przykład kodu demonstruje, jak można użyć Model.GetExtentsSize, aby uzyskać
rozmiar obszaru ograniczającego zawierającego części.


Zwraca rozmiar najmniejszego prostopadłościanu ograniczającego, który zawiera wszystkie
`Class.BasePart|BaseParts` w `Class.Model`. Orientacja odpowiada
orientacji `Class.PVInstance.GetPivot|Pivot` - albo pivotowi
`Class.Model.PrimaryPart|PrimaryPart` (jeśli obecny) lub do
`Class.Model.WorldPivot|WorldPivot` modelu.

Należy zauważyć, że ta funkcja zwraca jedynie rozmiar najmniejszego prostopadłościanu,
a programista musi zastosować własną metodę, aby uzyskać położenie tego
prostopadłościanu.

Model:GetExtentsSize

Zwraca rozmiar najmniejszego prostopadłościanu ograniczającego, który zawiera wszystkie
z `Class.BasePart|BaseParts` w `Class.Model`, wyrównany z
`Class.Model.PrimaryPart`, jeśli jest to ustawione.

Ta wartość historycznie zwracała CFrame centralnej pozycji w modelu.

Model:GetModelCFrame

Ten kod utworzy model, umieści w nim kilka części, ustawi je losowo,
a następnie wydrukuje jego rozmiar:

Funkcja GetModelSize zwraca `Datatype.Vector3` rozmiar
`Class.Model`.

Model:GetModelSize

Gdy ta metoda jest wywoływana z `Class.Script`, zwraca wszystkie
obiekty `Class.Player`, dla których ten model jest trwały. Gdy wywoływana z
`Class.LocalScript`, ta metoda sprawdza tylko, czy ten model jest trwały
dla `Class.Players.LocalPlayer|LocalPlayer`.

Model:GetPersistentPlayers

Tabela ze wszystkimi obiektami `Class.Player`, dla których ten obiekt modelu jest
trwały.

Zwraca wszystkie obiekty `Class.Player`, dla których ten obiekt modelu jest
trwały. Zachowanie różni się w zależności od tego, czy ta metoda jest wywoływana
z `Class.Script`, czy z `Class.LocalScript`.

Poniższy kod pokazuje, jak można użyć GetPrimaryPartCFrame i
SetPrimaryPartCFrame do obrócenia modelu.

Prosty model jest tworzony w Workspace, a następnie rozpoczyna się pętla, która
obraca model o 10 stopni wokół osi Y co 0,2 sekundy.

Ta funkcja została zastąpiona przez `Class.PVInstance:GetPivot()`, która
działa jako zamiennik i nie zmienia zachowania twojego kodu. Użyj
`Class.PVInstance:GetPivot()` dla nowej pracy i przenieś swoje istniejące
wywołania `Class.Model:GetPrimaryPartCFrame()` w dogodnym momencie.

Zwraca `Datatype.CFrame` głównej części modelu.

Ta funkcja jest równoważna z następującym.

    Model.PrimaryPart.CFrame

Należy zauważyć, że ta funkcja zgłosi błąd, jeśli nie ma głównej części dla
`Class.Model`. Jeśli to zachowanie nie jest pożądane, programiści mogą zrobić
następujące, które będzie równe `nil`, jeśli nie ma głównej części.

    local cFrame = Model.PrimaryPart and Model.PrimaryPart.CFrame

Model:GetPrimaryPartCFrame

Zwraca `Datatype.CFrame` głównej części modelu.
Ta funkcja zgłosi błąd, jeśli główna część nie istnieje dla
`Class.Model`.

Ten przykład kodu demonstruje zastępowanie wszystkich kopii
modelu drzewa za pomocą `Class.Model:PivotTo()` i `Class.Model:ScaleTo()`. Oś i skala modeli są używane jako odniesienie, aby zapewnić, że
relatywne rozmiary i lokalizacje modeli zastępczych odpowiadają oryginałom.


Modele zawierają trwały kanoniczny współczynnik skali, który rozpoczytkuje się od 1
dla nowo utworzonych modeli i zmienia się, gdy model jest skalowany przez
wywołanie `Class.Model:ScaleTo()`. Ta funkcja zwraca aktualny kanoniczny
tag skali modelu.

Aktualny współczynnik skali nie wpływa _bezpośrednio_ na rozmiar instancji
pod modelem. Jest używany do celów twórczych i skryptowych
aby pamiętać, jak model był skalowany w stosunku do swojego oryginalnego rozmiaru.

W danej sesji model będzie buforował dokładne informacje o oryginalnym rozmiarze
instancji potomnych po pierwszym wywołaniu `Class.Model:ScaleTo()`. To oznacza,
że wywołanie `Class.Model:ScaleTo()|ScaleTo(x)` , a następnie
`Class.Model:ScaleTo()|ScaleTo(1)`, przywróci dokładnie
taką samą oryginalną konfigurację modelu bez dryfu punktów zmiennoprzecinkowych. Unikanie
dryfu punktów zmiennoprzecinkowych to motywacja do posiadania funkcji Scale**To**
zamiast funkcji Scale**By**.

Współczynnik skali wpływa na zachowanie silnika w ten sposób: Współczynnik skali
modelu będzie stosowany do przesunięć przegubów
`Class.Animation|Animations` odtwarzanych na `Class.AnimationController`
pod tym modelem, aby animowane rury prawidłowo odtwarzały animacje, nawet gdy są skalowane.

Model:GetScale

Aktualny kanoniczny współczynnik skali modelu.

Zwraca kanoniczną skalę modelu, która domyślnie wynosi 1 dla nowo
utworzonych modeli i będzie się zmieniać w miarę, jak będzie skalowany przez
`Class.Model:ScaleTo()`.

Ten przykład kodu pokazuje, jak można tworzyć połączenia za pomocą
funkcji Model:MakeJoints.

Model jest instancjonowany, z dwoma częściami na sobie. Górna część jest
zablokowana, a dolna część nie jest. Normalnie, gdy jest przypisana do Workspace,
dolna część spadłaby na Baseplate.

Jednak ponieważ właściwość TopSurface dolnej części jest ustawiona na
Enum.SurfaceType.Weld, oznacza to, że gdy Model:MakeJoints jest uruchamiane,
nawiązane jest połączenie między nimi.

W związku z tym dolna część nie spada, dopóki połączenia w modelu nie są
zerwane. Zwykle robi się to za pomocą Model:BreakJoints, ale w tym przykładzie
połączenie jest przerywane za pomocą eksplozji.

Ten przykład kodu demonstruje tworzenie połączeń pomiędzy dwoma częściami, które są
rodzeństwem skryptu (PartA i PartB). Używa MakeJoints dla dwóch stykających się
części o kompatybilnych typach powierzchni (Studs i Inlet).

Ustawianie na podstawie SurfaceType jest przestarzałe. Nie używaj MakeJoints
dla nowych projektów. Zamiast tego użyj `Class.WeldConstraint|WeldConstraints`
i `Class.HingeConstraint|HingeConstraints`.

Przechodzi przez wszystkie `Class.BasePart|Parts` w `Class.Model` i tworzy
przeguby między określonymi częściami oraz wszelkimi powierzchniami planarno-stykającymi,
w zależności od powierzchni części.

- Gładkie powierzchnie nie utworzą przegubów.
- Powierzchnie klejące utworzą przegub `Class.Glue`.
- Spawanie utworzy przegub `Class.Weld` z jakąkolwiek powierzchnią z wyjątkiem
  Nierozłączalnej.
- Studs, Inlet lub Universal będą każda tworzyć przegub `Class.Snap` z
  inną z pozostałych dwóch powierzchni (np. Studs z Inlet i
  Universal).
- Powierzchnie Hinge i Motor utworzą instancje przegubów `Class.Rotate` i
  `Class.RotateV`.

Ta funkcja nie działa, jeśli część nie jest potomkiem
`Class.Workspace`. Dlatego musisz najpierw upewnić się, że model jest
dodany do Workspace przed użyciem MakeJoints.

Model:MakeJoints

Przechodzi przez wszystkie `Class.BasePart|BaseParts` w `Class.Model`. Jeśli
jakakolwiek strona części ma SurfaceType, który może stworzyć przegub,
stworzy przegub z jakimikolwiek sąsiadującymi częściami.

Model:makeJoints

Model:move

location

Ten przykład demonstruje, jak `Class.Model:MoveTo()` unika kolizji.

Tworzony jest prosty model składający się z dwóch części `Class.Model`, a jego `Class.Model.PrimaryPart`
jest ustawione. Obok niego umieszczana jest duża przeszkoda.

Po 5 sekundach używane jest `Class.Model:MoveTo()`, aby pokierować modelem do ruchu
wewnątrz przeszkody. Jednakże, ponieważ MoveTo nie przeniesie modelu do
przeszkody, `Class.Model` jest przenoszone w górę na osi Y i umieszczane powyżej
przeszkody.


Przesuwa `Class.Model.PrimaryPart|PrimaryPart` do podanej pozycji. Jeśli
nie określono głównej części, używana będzie część główna modelu, ale część główna nie jest
deterministyczna i zaleca się zawsze ustawiać główną część podczas korzystania z
`Class.Model:MoveTo()|MoveTo()`.

Jeśli istnieją jakiekolwiek przeszkody tam, gdzie model ma być przesunięty, jak
`Class.Terrain` lub inne `Class.BasePart|BaseParts`, model będzie
przesuwany pionowo w górę, aż nie będzie niczego na drodze. Jeśli to
zachowanie nie jest pożądane, powinno używać się `Class.PVInstance:PivotTo()`
zamiast tego.

Należy zauważyć, że rotacja nie jest zachowywana podczas przesuwania modelu
za pomocą `Class.Model:MoveTo()|MoveTo()`. Zaleca się użycie albo
`Class.Model:TranslateBy()|TranslateBy()`, lub `Class.PVInstance:PivotTo()`,
jeśli aktualna rotacja modelu musi być zachowana.

Model:MoveTo

`Datatype.Vector3`, na które `Class.Model` ma być przesunięty.

Przesuwa `Class.Model.PrimaryPart|PrimaryPart` do podanej pozycji. Jeśli
nie określono głównej części, używana będzie część główna modelu.

Model:moveTo

Sprawia, że model nie jest już trwały dla określonego gracza. Nie
gwarantuje to, że model natychmiast zostanie usunięty dla gracza; po
wywołaniu tej metody model będzie traktowany jako
`Enum.ModelStreamingMode|Atomic` dla tego gracza i będzie obecny
tak długo, jak pozostaje w docelowym promieniu streamingu.

`Class.Model.ModelStreamingMode|ModelStreamingMode` musi być ustawiony na
`Enum.ModelStreamingMode|PersistentPerPlayer`, aby zachowanie mogło się zmienić
w wyniku usunięcia.

Model:RemovePersistentPlayer

Gracz `Class.Player`, dla którego model ma być już nie trwały.

Sprawia, że model nie jest już trwały dla określonego gracza.
`Class.Model.ModelStreamingMode|ModelStreamingMode` musi być ustawiony na
`Enum.ModelStreamingMode|PersistentPerPlayer`, aby zachowanie mogło się zmienić
w wyniku usunięcia.

Resetuje rotację części modelu do wcześniej ustawionej rotacji tożsamości,
co można zrobić dzięki metodzie `Class.Model:SetIdentityOrientation()`.

Model:ResetOrientationToIdentity

Modele zawierają trwały kanoniczny współczynnik skali, który domyślnie wynosi 1
dla nowo utworzonych modeli. Ta funkcja skaluje model, wokół lokalizacji pivotu,
względem tego, jak wyglądałby przy współczynniku skali wynoszącym 1. Aby
y to osiągnąć, wykonuje dwie czynności:

- Ustawia aktualny współczynnik skali modelu na określoną wartość
- Zmienia rozmiar i pozycjonuje odpowiednio wszystkie instancje potomne

Skalowanie lokalizacji odbywa się wokół lokalizacji pivotu.

Wszystkie "geometryczne" właściwości instancji potomnych będą
skalowane. Oczywiście obejmuje to rozmiary części, ale oto kilka innych przykładów
właściwości, które są skalowane:

- Długość przegubów, takich jak `Class.WeldConstraint|WeldConstraints`, i
  `Class.RopeConstraint`
- Fizyczne prędkości i siły, takie jak `Class.HingeConstraint`
- Właściwości wizualne, takie jak rozmiary emitentów cząstek
- Inne właściwości długości, takie jak `Class.Sound.RollOffMinDistance`

Model:ScaleTo

newScaleFactor

Ustawia współczynnik skali modelu, dostosowując rozmiar i lokalizację
wszystkich instancji potomnych w taki sposób, aby miały ten współczynnik skali
względem swoich początkowych rozmiarów i lokalizacji, gdy współczynnik skali wynosił 1.

Ustawia rotację tożsamości danego modelu, umożliwiając resetowanie
rotacji całego modelu później, poprzez użycie metody
`ResetOrientationToIdentity`.

Model:SetIdentityOrientation

Ta funkcja została zastąpiona przez `Class.PVInstance:PivotTo()`, która
jest bardziej wydajnym zamiennikiem i nie zmienia zachowania twojego kodu.
Użyj `Class.PVInstance:PivotTo()` dla nowej pracy i przenieś swoje
istniejące wywołania `Class.Model:SetPrimaryPartCFrame()` w dogodnym momencie.

Ustawia `Class.BasePart.CFrame` głównej części modelu.
Wszystkie inne części w modelu również zostaną przesunięte i utrzymają swoje
orientacje i przesunięcia względne do `Class.Model.PrimaryPart`.

Uwaga, ta funkcja zgłosi błąd, jeśli nie istnieje `Class.Model.PrimaryPart`
dla modelu. Może to powodować problemy, jeśli na przykład główna część
nigdy nie została ustawiona lub została zniszczona.

Model:SetPrimaryPartCFrame

`Datatype.CFrame`, które ma być ustawione.

Ustawia `Class.BasePart.CFrame` głównej części modelu.
Wszystkie inne części w modelu również zostaną przesunięte i utrzymają swoje
orientacje i przesunięcia względne do `Class.Model.PrimaryPart`.

Ten przykład demonstruje, jak `Class.Model:TranslateBy()` ignoruje kolizje
i szanuje orientację modelu.

Tworzony jest prosty dwuczęściowy `Class.Model`, obrócony o 45 stopni wokół osi Y,
a jego `Class.Model.PrimaryPart` jest ustawiona. Duża przeszkoda jest umieszczona
obok niego.

Po 5 sekundach `Class.Model:TranslateBy()` jest używane, aby nakazać modelowi
przesunąć się do wnętrza przeszkody. Model przesunie się do wnętrza
przeszkody i zachowa obecną orientację.


Przesuwa `Class.Model` o podany przesunięcie `Datatype.Vector3`, zachowując
dotychczasową orientację modelu. Jeśli inny `Class.BasePart` lub `Class.Terrain`
już istnieje w nowej pozycji, to `Class.Model` będzie nachodził na ten obiekt.

Przesunięcie jest stosowane w przestrzeni światowej, a nie obiektowej,
co oznacza, że nawet jeśli części modelu są obracane inaczej, nadal
będzie się przesuwać wzdłuż standardowej osi.

Model:TranslateBy

Przesuwa `Class.Model` o podany przesunięcie `Datatype.Vector3`, zachowując
dotychczasową orientację modelu. Jeśli inny `Class.BasePart` lub `Class.Terrain`
już istnieje w nowej pozycji, to `Class.Model` będzie nachodził na ten obiekt.

Model

Modele są obiektami kontenerowymi, co oznacza, że grupują obiekty razem. Najlepiej używa się ich do przechowywania kolekcji `Class.BasePart|BaseParts` i mają wiele funkcji, które rozszerzają ich funkcjonalność.

/reference/engine/classes/WorldModel.yaml