`InputBinding` definiuje, które powiązanie sprzętowe powinno wyzwalać rodzica
`Class.InputAction`, na przykład naciśnięcie klawisza, przycisk gamepada lub dotyk na
urządzeniu z obsługą dotyku. Może istnieć wiele instancji `InputBinding` powiązanych
z `Class.InputAction`.

Programowo aktualizuje rodzica `Class.InputAction` do danego stanu
oraz uruchamia odpowiednie sygnały (`Class.InputAction.Pressed|Pressed`,
`Class.InputAction.Released|Released`,
`Class.InputAction.StateChanged|StateChanged`).

Ta metoda może być wywoływana tylko dla powiązań, których
`Class.InputBinding.Type|Type` jest ustawione na `Enum.InputBindingType|Scriptable`.
Wywołanie jej na powiązaniu `Enum.InputBindingType|Automatic` spowoduje
rzucenie błędu.

Parametr `state` musi odpowiadać typowi `Class.InputAction.Type|Type` akcji
rodzica:

- `Enum.InputActionType|Bool` oczekuje `boolean`
- `Enum.InputActionType|Direction1D` oczekuje `number`
- `Enum.InputActionType|Direction2D` oczekuje `Datatype.Vector2`
- `Enum.InputActionType|Direction3D` oczekuje `Datatype.Vector3`
- `Enum.InputActionType|ViewportPosition` oczekuje `Datatype.Vector2`

Przekazanie niezgodnego typu spowoduje błąd. Ta metoda respektuje
te same zasady deduplikacji, co wejście sprzętowe, ponieważ kolejne wywołania
z tym samym wartościowym stanem nie będą ponownie uruchamiać zdarzeń.

Rodzic `Class.InputAction` musi być `Class.InputAction.Enabled|Enabled`
i jego przodek `Class.InputContext` również musi być
`Class.InputContext.Enabled|Enabled`, w przeciwnym razie wywołanie jest cicho
ignorowane.


InputBinding:Fire

state

Wartość stanu do zastosowania; musi odpowiadać typowi akcji rodzica
`Class.InputAction.Type|Type`.


Programowo aktualizuje stan akcji rodzica `Class.InputAction` poprzez
to powiązanie.


InputBinding

Określa alternatywne `Enum.KeyCode` do dispatchowania kierunkowych
wejść "wstecz" do `Class.InputAction:GetState()|GetState()` oraz
zdarzenia `Class.InputAction.StateChanged|StateChanged` rodzica
`Class.InputAction`. Obowiązuje tylko, gdy typ akcji rodzica
`Class.InputAction.Type|Type` to `Enum.InputActionType|Direction3D`, w
którym to przypadku wartość dispatchowana będzie równa `Datatype.Vector3`
z komponentem `Datatype.Vector3.Z|Z` mieszczącym się pomiędzy `0` a `1`.

InputBinding.Backward

Określa alternatywne `Enum.KeyCode` do kierunkowego wyzwalania
wprowadzeń "wstecz" do rodzica `Class.InputAction`.

Określa, czy to `InputBinding` jest wyzwalane przez wejście sprzętowe
(`Enum.InputBindingType|Automatic`) czy programowo poprzez
`Class.InputBinding:Fire()|Fire()` (`Enum.InputBindingType|Scriptable`).

Gdy jest ustawione na `Enum.InputBindingType|Automatic` (domyślnie),
wiążę reaguje na fizyczne urządzenia wejściowe (klawiatura, mysz,
pad do gier, dotyk) na podstawie swojej właściwości
`Class.InputBinding.KeyCode|KeyCode` lub właściwości kierunku
kompozytowego lub przycisku UI.

Gdy jest ustawione na `Enum.InputBindingType|Scriptable`, powiązanie
ignoruje wejście sprzętowe i zamiast tego otrzymuje aktualizacje stanu
wyłącznie poprzez metodę `Class.InputBinding:Fire()|Fire()`.


InputBinding.Type

Określa, czy to powiązanie jest wyzwalane przez wejście sprzętowe czy
programowo poprzez `Class.InputBinding:Fire()|Fire()`.


Określa, czy powiązanie normalizuje połączony wektor kierunkowy
kompozytowy do maksymalnej wartości `1` tylko, jeśli
długość ta zostanie przekroczona. To zapobiega powstawaniu
przekroczeń wartości `1` przez diagonalne kompozytowe wejścia
(np. `Class.InputBinding.Up|Up` i `Class.InputBinding.Right|Right`
naciśnięte jednocześnie), zapewniając tym samym
spójną prędkość ruchu bez względu na trzymane klawisze. Domyślnie
jest to `true`.

Ta właściwość stosuje się tylko wtedy, gdy typ akcji rodzica
`Class.InputAction.Type|Type` to `Enum.InputActionType|Direction1D`,
`Enum.InputActionType|Direction2D` lub `Enum.InputActionType|Direction3D`.


InputBinding.ClampMagnitudeToOne

Określa, jak powiązanie normalizuje kompozytowe wejście kierunkowe do
maksymalnej wartości `1`.


Określa alternatywny `Enum.KeyCode` do wysyłania wejść kierunkowych
"w dół" do `Class.InputAction:GetState()|GetState()` oraz
eventu `Class.InputAction.StateChanged|StateChanged` akcji
rodzica `Class.InputAction`.

Gdy typ akcji rodzica `Class.InputAction.Type|Type` to
`Enum.InputActionType|Direction1D`, wysłana wartość będzie
liczbą pomiędzy `0` a `-1`.

Gdy typ akcji rodzica `Class.InputAction.Type|Type` to
`Enum.InputActionType|Direction2D`, wysłana wartość będzie
`Datatype.Vector2` z komponentem `Datatype.Vector2.Y|Y`
między `0` a `-1`.

Gdy typ akcji rodzica `Class.InputAction.Type|Type` to
`Enum.InputActionType|Direction3D`, wysłana wartość będzie
`Datatype.Vector3` z komponentem `Datatype.Vector3.Y|Y`
między `0` a `-1`.

Nie dotyczy, gdy typ akcji rodzica `Class.InputAction.Type|Type`
to `Enum.InputActionType|Bool`.


InputBinding.Down

Określa alternatywny `Enum.KeyCode` do wysyłania wejść kierunkowych
"w dół" do akcji rodzica `Class.InputAction`.


Określa alternatywny `Enum.KeyCode` do wysyłania wejść kierunkowych
"w przód" do `Class.InputAction:GetState()|GetState()` oraz
eventu `Class.InputAction.StateChanged|StateChanged` akcji
rodzica `Class.InputAction`. Stosuje się tylko wtedy, gdy
typ akcji rodzica `Class.InputAction.Type|Type` to
`Enum.InputActionType|Direction3D`, w którym to przypadku wysłana
wartość będzie `Datatype.Vector3` z komponentem
`Datatype.Vector3.Z|Z` między `0` a `-1`.


InputBinding.Forward

Określa alternatywny `Enum.KeyCode` do wysyłania wejść kierunkowych
"w przód" do akcji rodzica `Class.InputAction`.


Określa `Enum.KeyCode`, który uruchamia rodzica
`Class.InputAction`. Typ kodu powinien pasować do typu
akcji wejściowej `Class.InputAction.Type|Type`, na przykład `Enum.KeyCode.E`
dla typu akcji `Enum.InputActionType|Bool` lub `Enum.KeyCode.Thumbstick1`
dla typu akcji `Enum.InputActionType|Direction2D`. Niezgodności typów
nie uruchomią `Class.InputAction`, a zdarzenie
`Class.InputAction.StateChanged|StateChanged` otrzyma przekształconą
wartość.


InputBinding.KeyCode

Określa `Enum.KeyCode`, który uruchamia rodzica
`Class.InputAction`.


Określa alternatywny `Enum.KeyCode` do wysyłania kierunkowych
wejść "w lewo" do `Class.InputAction:GetState()|GetState()` oraz
eventu `Class.InputAction.StateChanged|StateChanged` akcji
rodzica `Class.InputAction`.

Gdy typ akcji rodzica `Class.InputAction.Type|Type` to
`Enum.InputActionType|Direction2D`, wysłana wartość będzie
`Datatype.Vector2` z komponentem `Datatype.Vector2.X|X`
między `0` a `-1`.

Gdy typ akcji rodzica `Class.InputAction.Type|Type` to
`Enum.InputActionType|Direction3D`, wysłana wartość będzie
`Datatype.Vector3` z komponentem `Datatype.Vector3.X|X`
między `0` a `-1`.

Nie dotyczy, gdy typ akcji rodzica `Class.InputAction.Type|Type`
to `Enum.InputActionType|Direction1D` lub `Enum.InputActionType|Bool`.


InputBinding.Left

Określa alternatywny `Enum.KeyCode` do wysyłania kierunkowych
wejść "w lewo" do akcji rodzica `Class.InputAction`.


InputBinding.PointerIndex

Wartość numeryczna, powyżej której uruchamia się `Class.InputAction`
zbliżający typ `Class.InputAction.Type|Type` do `Enum.InputActionType|Bool`, na przykład
gdy spust pad do gier, taki jak `Enum.KeyCode.ButtonL2`, przekracza `0.5`
(półnaciśnięty). Domyślnie jest to `0.5`.

Ta właściwość musi być większa niż lub równa
`Class.InputBinding.ReleasedThreshold|ReleasedThreshold`, w przeciwnym razie
zostanie ograniczona do
`Class.InputBinding.ReleasedThreshold|ReleasedThreshold`.


InputBinding.PressedThreshold

Wartość numeryczna, powyżej której uruchamia się `Class.InputAction`
zbliżający typ `Class.InputAction.Type|Type` do `Enum.InputActionType|Bool`.


Określa `Enum.KeyCode`, który pełni rolę obowiązkowego
modyfikatora dla powiązania. `Class.InputBinding` uruchomi
rodzica `Class.InputAction` tylko wtedy, gdy to wejście
zostanie naciśnięte przed
`Class.InputBinding.KeyCode|KeyCode`,
`Class.InputBinding.UIButton|UIButton` lub kompozytowymi
kierunkami.

Nie ma wymagań dotyczących kolejności między
`Class.InputBinding.PrimaryModifier|PrimaryModifier` i
`Class.InputBinding.SecondaryModifier|SecondaryModifier`. Jeśli
oba właściwości są ustawione, obie modyfikatory muszą być
naciśnięte, aby aktywować powiązanie, ale kolejność ich
naciskania nie ma znaczenia.

Jeśli ustawiono na `Enum.KeyCode.Unknown`, nie jest wymagany
żaden główny modyfikator.


InputBinding.PrimaryModifier

Określa główny `Enum.KeyCode`, który musi być naciśnięty, aby aktywować
powiązanie.


Wartość numeryczna, poniżej której uruchamia się `Class.InputAction`
z typem `Class.InputAction.Type|Type` do `Enum.InputActionType|Bool`, na przykład
gdy spust pad do gier, taki jak `Enum.KeyCode.ButtonL2`,
spada poniżej `0.5` (poniżej półnaciśnięty). Domyślnie jest to `0.2`.

Ta właściwość musi być mniejsza lub równa
`Class.InputBinding.PressedThreshold|PressedThreshold`, w przeciwnym razie
zostanie ograniczona do `Class.InputBinding.PressedThreshold|PressedThreshold`.


InputBinding.ReleasedThreshold

Wartość numeryczna, poniżej której uruchamia się `Class.InputAction`
z typem `Class.InputAction.Type|Type` do `Enum.InputActionType|Bool`.


Wartość numeryczna do kontrolowania czułości wejścia gałki gamepada
poprzez zastosowanie krzywej reakcji kwadratowej. Często używane do kontroli
kamery, aby sprawić, że małe wejścia z gałki będą bardziej precyzyjne,
podczas gdy szybko zwiększa się do pozwolenia na duże ruchy
przy wyższym wejściu magnitudy.

Zakres od `1` do `10`, przy wyższych wartościach zapewniających bardziej
intensywną krzywą. Domyślnie jest to `1`, w którym wejście
jest zwracane dokładnie jak otrzymane.

Stosuje się tylko wtedy, gdy typ akcji rodzica `Class.InputAction.Type|Type` to
`Enum.InputActionType|Direction2D` i `Class.InputBinding.KeyCode|KeyCode`
to `Enum.KeyCode.Thumbstick1|Thumbstick1` lub
`Enum.KeyCode.Thumbstick2|Thumbstick2`.


InputBinding.ResponseCurve

Wartość numeryczna do konfigurowania skalowania dla bardziej precyzyjnego
celowania za pomocą gałki.


Określa alternatywny `Enum.KeyCode` do wysyłania kierunkowych
wejść "w prawo" do `Class.InputAction:GetState()|GetState()` oraz
eventu `Class.InputAction.StateChanged|StateChanged` akcji
rodzica `Class.InputAction`.

Gdy typ akcji rodzica `Class.InputAction.Type|Type` to
`Enum.InputActionType|Direction2D`, wysłana wartość będzie
`Datatype.Vector2` z komponentem `Datatype.Vector2.X|X`
między `0` a `1`.

Gdy typ akcji rodzica `Class.InputAction.Type|Type` to
`Enum.InputActionType|Direction3D`, wysłana wartość będzie
`Datatype.Vector3` z komponentem `Datatype.Vector3.X|X`
między `0` a `1`.

Nie dotyczy, gdy typ akcji rodzica `Class.InputAction.Type|Type`
to `Enum.InputActionType|Direction1D` lub `Enum.InputActionType|Bool`.


InputBinding.Right

Określa alternatywny `Enum.KeyCode` do wysyłania kierunkowych
wejść "w prawo" do akcji rodzica `Class.InputAction`.


Mnożnik skalarowy stosowany jednolicie do każdej komponenty
wartości wyjściowej. Stosuje się do typów `Class.InputAction`
`Enum.InputActionType|Direction1D`, `Enum.InputActionType|Direction2D`,
i `Enum.InputActionType|Direction3D`.

Aby skalować pojedyncze komponenty niezależnie, użyj
`Class.InputBinding.Vector2Scale|Vector2Scale` (dla
`Enum.InputActionType|Direction2D`) lub
`Class.InputBinding.Vector3Scale|Vector3Scale` (dla
`Enum.InputActionType|Direction3D`). Gdy zarówno `Scale`, jak i wektor
skali są ustawione, stosuje się obydwa.


InputBinding.Scale

Mnożnik skalarowy stosowany jednolicie do wszystkich komponentów
wyjścia kierunkowego `Class.InputAction`.


Określa `Enum.KeyCode`, który pełni rolę obowiązkowego
modyfikatora dla powiązania. `Class.InputBinding` uruchomi
rodzica `Class.InputAction` tylko wtedy, gdy to wejście
zostanie naciśnięte przed
`Class.InputBinding.KeyCode|KeyCode`,
`Class.InputBinding.UIButton|UIButton` lub kompozytowymi
kierunkami.

Nie ma wymagań dotyczących kolejności między
`Class.InputBinding.PrimaryModifier|PrimaryModifier` i
`Class.InputBinding.SecondaryModifier|SecondaryModifier`. Jeśli
oba właściwości są ustawione, obie modyfikatory muszą być
naciśnięte, aby aktywować powiązanie, ale kolejność ich
naciskania nie ma znaczenia.

Jeśli ustawiono na `Enum.KeyCode.Unknown`, nie jest wymagany
żaden drugi modyfikator.


InputBinding.SecondaryModifier

Określa drugi `Enum.KeyCode`, który musi być naciśnięty, aby powiązanie
mogło się aktywować.


`Class.GuiButton`, który ma zostać powiązany z akcją boolowską.


InputBinding.UIButton

Łączy `Class.GuiButton` z akcją boolowską.


Określa `Class.GuiButton`, który musi być naciśnięty, aby
`Class.InputBinding` mogło uruchomić rodzica `Class.InputAction`. Działa
podobnie do `Class.InputBinding.PrimaryModifier|PrimaryModifier` oraz
`Class.InputBinding.SecondaryModifier|SecondaryModifier`, ale akceptuje
odniesienie do przycisku UI zamiast `Enum.KeyCode`.

Jeśli `nil`, nie jest wymagany żaden modyfikator.


InputBinding.UIModifier

Określa `Class.GuiButton`, który musi być aktywny, aby powiązanie
mogło się aktywować.


Określa alternatywny `Enum.KeyCode` do wysyłania kierunkowych "w górę"
wejść do `Class.InputAction:GetState()|GetState()` oraz
eventu `Class.InputAction.StateChanged|StateChanged` akcji
rodzica `Class.InputAction`.

Gdy typ akcji rodzica `Class.InputAction.Type|Type` to
`Enum.InputActionType|Direction1D`, wysłana wartość będzie
liczbą między `0` a `1`.

Gdy typ akcji rodzica `Class.InputAction.Type|Type` to
`Enum.InputActionType|Direction2D`, wysłana wartość będzie
`Datatype.Vector2` z komponentem `Datatype.Vector2.Y|Y`
między `0` a `1`.

Gdy typ akcji rodzica `Class.InputAction.Type|Type` to
`Enum.InputActionType|Direction3D`, wysłana wartość będzie
`Datatype.Vector3` z komponentem `Datatype.Vector3.Y|Y`
między `0` a `1`.

Nie dotyczy, gdy typ akcji rodzica `Class.InputAction.Type|Type`
to `Enum.InputActionType|Bool`.


InputBinding.Up

Określa alternatywny `Enum.KeyCode` do wysyłania kierunkowych "w górę"
wejść do akcji rodzica `Class.InputAction`.


Ilość, o którą każda komponenta wyjścia jest niezależnie liniowo
skalowana. Stosuje się tylko wtedy, gdy typ akcji rodzica
`Class.InputAction.Type|Type` to `Enum.InputActionType|Direction2D`.


InputBinding.Vector2Scale

Skala per-komponentowa stosowana do wyjścia akcji
`Enum.InputActionType|Direction2D`.


Ilość, o którą każda komponenta wyjścia jest niezależnie liniowo
skalowana. Stosuje się tylko wtedy, gdy typ akcji rodzica
`Class.InputAction.Type|Type` to `Enum.InputActionType|Direction3D`.


InputBinding.Vector3Scale

Skala per-komponentowa stosowana do wyjścia akcji
`Enum.InputActionType|Direction3D`.


Określa, które powiązanie sprzętowe powinno wyzwalać rodzica `Class.InputAction`.

`Instance` jest klasą bazową dla wszystkich klas w hierarchii klas Roblox,
które mogą być częścią drzewa `Class.DataModel`.

Nie jest możliwe bezpośrednie tworzenie obiektów `Instance` jako korzenia, ale specjalny
konstruktor `Datatype.Instance.new()` tworzy obiekty za pomocą kodu, biorąc
nazwę klasy jako parametr i zwracając stworzony obiekt.

Demonstruje wykrywanie zmian w przodkach instancji przez podłączenie do
`Class.Instance.AncestryChanged` event.

Rodzic ChangingPart jest ustawiany na różne wartości w czasie. Rodzicem
tej części jest przodek części, więc event `Class.Instance.AncestryChanged`
wyzwoli się za każdym razem, gdy się zmieni.


Wyzwala się, gdy ta instancja zmienia rodzica lub gdy zmienia się
rodzic jakiegokolwiek z jej przodków.

Możesz użyć tego zdarzenia, aby śledzić usunięcie instancji w Studio,
najlepiej ręczne usunięcie w Eksploratorze lub przez wtyczkę. Jeśli musisz
wykrywać, kiedy instancja zostaje zniszczona za pomocą `Class.Instance:Destroy()`,
zamiast tego użyj zdarzenia `Class.Instance.Destroying`.

Instance.AncestryChanged

child

Instancja, której zmieniła się właściwość `Class.Instance.Parent|Parent`,
która może być tą instancją lub dalszym przodkiem, **nie**koniecznie
dowolna instancja, do której jest podłączony handler.

parent

Wyzwala się, gdy zmienia się właściwość `Class.Instance.Parent` tego obiektu
lub jednego z jego przodków.

To zdarzenie wyzwala się, gdy jakikolwiek atrybut na instancji zostaje
zmieniony, w tym kiedy atrybut jest ustawiany na `nil`. Nazwa zmienionego
atrybutu jest przekazywana do podłączonej funkcji.

Na przykład poniższy fragment kodu łączy funkcję `attributeChanged()`
, aby uruchomić ją, gdy zmienia się jeden z atrybutów części:

```lua
local Workspace = game:GetService("Workspace")

local part = Workspace.Part

local function attributeChanged(attributeName)
	print(attributeName, "zmieniono")
end

part.AttributeChanged:Connect(attributeChanged)
```
Zobacz także `Class.Instance:GetAttributeChangedSignal()`, które zwraca
zdarzenie, które wyzwala się, gdy zmienia się określony atrybut.

Instance.AttributeChanged

attribute

Nazwa atrybutu, który został zmieniony.

Wyzwala się, gdy jakikolwiek atrybut zostaje zmieniony w `Class.Instance`.

Ten fragment kodu wypisuje nazwy obiektów, które są dodawane do Workspace:

Wyzwala się po dodaniu obiektu jako dziecka do tego `Class.Instance`.

Uwaga, przy używaniu tej metody na kliencie w celu wykrycia obiektów
tworzonych przez serwer, konieczne jest użycie `Class.Instance:WaitForChild()`
przy indeksowaniu potomków tych obiektów. Dzieje się tak, ponieważ obiekt i jego
potomstwo nie są gwarantowane do replikacji z serwera do klienta
jednocześnie. Na przykład:

```
local Workspace = game:GetService("Workspace")

Workspace.ChildAdded:Connect(function(child)
	-- Użyj WaitForChild(), ponieważ potomkowie mogą jeszcze nie zostać
	local head = child:WaitForChild("Head")
end)
```
Uwaga, to zdarzenie działa tylko dla bezpośrednich dzieci
`Class.Instance`. Aby zdarzenie, które obejmuje wszystkie potomków,
 używasz `Class.Instance.DescendantAdded`.

Zobacz także `Class.Instance.ChildRemoved`.

Instance.ChildAdded

Wyzwala się po dodaniu obiektu jako dziecka do tego `Class.Instance`.

Instance.childAdded

Ten fragment kodu drukuje nazwy obiektów, gdy są one usuwane z
Workspace:

Wyzwala się po usunięciu dziecka z tego `Class.Instance`.

Usunięcie odnosi się do sytuacji, gdy rodzic obiektu zmienia się z
tego `Class.Instance` na coś innego niż ten `Class.Instance`. Uwaga, to
zdarzenie również wyzwoli się, gdy dziecko zostanie zniszczone (przy użyciu
`Class.Instance:Destroy()`), ponieważ funkcja niszcząca ustawia rodzica
obiektu na `nil`.

To zdarzenie działa tylko dla bezpośrednich dzieci `Class.Instance`.
W przypadku zdarzenia, które obejmuje wszystkich potomków,
 używasz `Class.Instance.DescendantRemoving`.

Zobacz także `Class.Instance.ChildAdded`.

Instance.ChildRemoved

Wyzwala się po usunięciu dziecka z tego `Class.Instance`.

Ten przykład wydrukuje nazwę obiektu, który zostanie dodany do
Workspace:


To zdarzenie wyzwala się po dodaniu potomka do `Class.Instance`.

Ponieważ wyzwala się dla każdego potomka, zamieszczenie obiektu jako dziecka w `Class.Instance`
wyzwoli wydarzenie dla tego obiektu i wszystkich jego potomków indywidualnie.

Jeśli interesują cię tylko **bezpośrednie dzieci** `Class.Instance`,
  użyj `Class.Instance.ChildAdded` zamiast tego.

Zobacz także `Class.Instance.DescendantRemoving`.

Instance.DescendantAdded

descendant

Wyzwala się po dodaniu potomka do `Class.Instance`.

Poniższy przykład wypisuje nazwę każdego potomka w momencie, gdy jest usuwany
z Workspace:

To zdarzenie wyzwala się **natychmiast przed** zmianą rodzica `Class.Instance`
w taki sposób, że instancja **potomka** nie będzie już potomkiem. `Class.Instance:Destroy()|Destroy()`
zmienia rodzica instancji na `nil`, dlatego wywołanie tej metody na
potomku rodzica spowoduje wyzwolenie tego zdarzenia.

Ponieważ to zdarzenie wyzwala się **przed** usunięciem potomka,
rodzic potomka pozostanie niezmieniony w czasie wyzwalania tego zdarzenia. Jeśli
potomek jest również **bezpośrednim dzieckiem** rodzica, to zdarzenie wyzwoli
się przed `Class.Instance.ChildRemoved`.

Jeśli potomek ma dzieci, to zdarzenie wyzwala się najpierw dla potomka,
a potem dla jego dzieci.

#### Ostrzeżenie

To zdarzenie wyzwala się z obiektem potomka, który jest usuwany.
Próba ustawienia `Class.Instance.Parent|Parent` potomka na coś
innego zakończy się niepowodzeniem. Poniżej znajduje się przykład, który
demonstracyjnie to pokazuje:

```
local Workspace = game:GetService("Workspace")

Workspace.DescendantRemoving:Connect(function(descendant)
	-- Nie manipuluj rodzicem potomka w tej funkcji!
	-- To zdarzenie wyzwala się Z POWODU manipulacji rodzicem i zmiana jeszcze
	-- się nie zdarzyła, więc zmiana rodzica w ten sposób jest problematyczna:
	descendant.Parent = game
end)

local part = Instance.new("Part")
part.Parent = Workspace
part.Parent = nil
```
Zobacz także `Class.Instance.DescendantAdded|DescendantAdded`.

Instance.DescendantRemoving

Wyzwala się natychmiast przed usunięciem potomka `Class.Instance`.

Ten przykład pokazuje, jak w przypadku używania zachowania sygnału natychmiastowego, obiekt
instancji, który jest niszczony, pozostaje w miejscu, aż połączona funkcja zrealizuje.


Ten przykład demonstruje, jak podczas używania zachowania sygnału opóźnionego, instancja
zostaje zniszczona przed wywołaniem sygnału.


`Class.Instance` nigdy nie zostanie usunięty z pamięci, gdy podłączona
funkcja wciąż go używa. Jednak jeśli funkcja w jakimkolwiek momencie
zablokuje działanie, `Class.Instance` i jego potomstwo zostaną
przypisane do `nil`.

Jeśli właściwość `Class.Workspace.SignalBehavior` jest ustawiona na
`Enum.SignalBehavior.Immediate`, to zdarzenie wyzwala się natychmiast przed tym,
jak `Class.Instance` lub którekolwiek z jego przodków zostaną
zniszczone za pomocą `Class.Instance:Destroy()`.

Jeśli właściwość `Class.Workspace.SignalBehavior` jest ustawiona na
`Enum.SignalBehavior.Deferred`, to zdarzenie wyzwala się w następnym punkcie
odnawiania, co będzie po tym, jak `Class.Instance` lub którekolwiek z jego
przodków zostaną zniszczone za pomocą `Class.Instance:Destroy()`.

Przy zachowaniu `Enum.SignalBehavior.Deferred|Deferred` połączenie skryptu
z własnym zdarzeniem `Class.Instance.Destroying` jest problematyczne,
ponieważ skrypt zostanie zniszczony przed wykonaniem wywołania zwrotnego
(co oznacza, że nie zostanie wykonane).

Podczas usuwania `Class.Instance` w Studio, np. ręcznie przez
Edycję w [Eksploratorze](/studio/explorer), `Class.Instance`
nigdy nie jest niszczony. Zamiast tego jego rodzic jest ustawiany na `nil`,
co można śledzić za pomocą `Class.Instance.AncestryChanged`.

Instance.Destroying

Wyzwala się natychmiast przed (lub jest opóźnione do po) zniszczenia instancji
dzięki `Class.Instance:Destroy()`. 

To zdarzenie wyzwala się, gdy jakakolwiek właściwość stylu jest zmieniana na instancji,
w tym kiedy właściwość jest ustawiana na `nil`.

```lua
local Players = game:GetService("Players")

local player = Players.LocalPlayer
local playerGui = player.PlayerGui
local HUDContainer = playerGui:WaitForChild("HUDContainer")
local meterBar = HUDContainer.MeterBar

local function stylePropertyChanged()
	print("Właściwości stylu zmienione")
end

meterBar:StyledPropertiesChanged():Connect(stylePropertyChanged)
```

Instance.StyledPropertiesChanged

Wyzwala się, gdy jakakolwiek właściwość stylu jest zmieniana na instancji,
 w tym kiedy właściwość jest ustawiana na `nil`.

Ta metoda przypisuje tag do instancji, bez efektu, jeśli tag
jest już przypisany. Pomyślne dodanie tagu spowoduje wywołanie sygnału stworzonego przez
`Class.CollectionService:GetInstanceAddedSignal()` dla danego tagu.

#### Ostrzeżenia

- Tag instancji, które zostały dodane po stronie klienta, zostanie usunięty,
  jeśli serwer później doda lub usunie tag dla tej instancji, ponieważ serwer
  replikuje wszystkie tagi razem i zastępuje poprzednie tagi.

- Podczas oznaczania instancji powszechne jest, że niektóre zasoby są używane do
  nadania tagowi jego funkcji, na przykład połączenia wydarzeń lub tabele.
  Aby zapobiec wyciekom pamięci, dobrze jest je oczyścić (rozłączyć,
  ustawić na `nil`, itp.) kiedy już nie są potrzebne dla tagu. Zrób to
  podczas wywoływania `Class.Instance:RemoveTag()`, wywołując
  `Class.Instance:Destroy()`, lub w funkcji podłączonej do sygnału
  zwróconego przez `Class.CollectionService:GetInstanceRemovedSignal()`.

Instance:AddTag

Funkcja dzieci zwraca tablicę dzieci obiektu.

Instance:children

Ta metoda usuwa wszystkich potomków instancji oraz ich potomków.

```
local part = Instance.new("Part")

-- Dodaj trochę iskier
for i = 1, 3 do
	local sparkles = Instance.new("Sparkles")
	sparkles.Parent = part

  local sc = Instance.new("Sparkles")
  sc.Parent = sparkles
end

print("Dzieci:", #part:GetChildren())  --> Dzieci: 3

part:ClearAllChildren()

print("Dzieci:", #part:GetChildren())  --> Dzieci: 0
```
Jeśli nie chcesz usunąć **wszystkich** dzieci i potomków, użyj albo
`Class.Instance:GetChildren()` albo `Class.Instance:GetDescendants()` by
przejść przez te dzieci/potomków i wybrać, co zniszczyć. Na przykład, poniższy
przykład kodu usunie wszystkie
`Class.BasePart|BaseParts` opadające z `Class.Model`:

```
local Workspace = game:GetService("Workspace")

local model = Workspace:FindFirstChild("TestModel")

for _, descendant in model:GetDescendants() do
	if descendant:IsA("BasePart") then
		descendant:Destroy()
	end
end
```

Instance:ClearAllChildren

Ta metoda usuwa wszystkich potomków instancji.

Demonstracja klonowania modelu za pomocą `Class.Instance:Clone()`.


`Clone()` tworzy kopię instancji oraz wszystkich jej potomków,
ignorując wszystkie instancje, które nie są `Class.Instance.Archivable|Archivable`. Kopia
instancji głównej jest zwracana przez tę metodę, a jej `Class.Instance.Parent|Parent`
jest ustawiane na `nil`. Zauważ, że jeśli sama instancja ma
`Class.Instance.Archivable|Archivable` ustawione na `false`, ta metoda
zwróci `nil`.

Jeśli właściwość referencyjna, taka jak `Class.ObjectValue.Value`, jest ustawiona w
sklonowanej instancji, wartość właściwości kopii zależy od wartości oryginału:

- Jeśli właściwość referencyjna odnosi się do instancji, która również została
  sklonowana, kopia odniesie się do kopii.
- Jeśli właściwość referencyjna odnosi się do instancji, która **nie** została
  sklonowana, ta sama wartość jest utrzymywana w kopii.

Instance:Clone

Tworzy kopię instancji oraz wszystkich jej potomków, ignorując instancje,
które nie są `Class.Instance.Archivable|Archivable`.

Instance:clone

Demonstruje niszczenie elementu za pomocą funkcji `Class.Instance:Destroy()`.

Ta funkcja jest prawidłowym sposobem na pozbycie się obiektów, które nie są już
potrzebne.


Ustawia właściwość `Class.Instance.Parent` na `nil`, blokuje
właściwość `Class.Instance.Parent`, rozłącza wszystkie połączenia i wywołuje
`Destroy()` na wszystkich dzieciach. Ta metoda jest właściwym sposobem
na pozbycie się obiektów, które nie są już potrzebne.

Pozbywanie się niepotrzebnych obiektów jest ważne, ponieważ niepotrzebne obiekty i
połączenia w miejscu zużywają pamięć, co może prowadzić do poważnych problemów z wydajnością
z upływem czasu.

Jako najlepsza praktyka po wywołaniu `Destroy()` na obiekcie, ustaw wszelkie
zmienne odwołujące się do obiektu (lub jego potomków) na `nil`. To
zapobiega dostępowi Twojego kodu do czegokolwiek związanego z obiektem.

```lua
local part = Instance.new("Part")
part.Name = "Witaj, świecie"
part:Destroy()
-- Nie rób tego:
print(part.Name)  --> "Witaj, świecie"
-- Zrób to, aby zapobiec działaniu powyższej linii:
part = nil
```
Po zniszczeniu instancji `Class.Instance` tą metodą, nie można jej
ponownie użyć, ponieważ właściwość `Class.Instance.Parent` jest zablokowana. Aby
**tymczasowo** usunąć obiekt zamiast go zniszczyć, ustaw `Class.Instance.Parent|Parent`
na `nil`. Na przykład:

```
local Workspace = game:GetService("Workspace")

object.Parent = nil
task.wait(2)
object.Parent = Workspace
```
Aby zniszczyć obiekt po określonym czasie, użyj
`Class.Debris:AddItem()`.

Instance:Destroy

Ustawia właściwość `Class.Instance.Parent` na `nil`, blokuje
właściwość `Class.Instance.Parent`, rozłącza wszystkie połączenia i wywołuje
`Destroy()` na wszystkich dzieciach.

Instance:destroy

Zwraca pierwszego przodka `Class.Instance`, którego
`Class.Instance.Name` jest równy podanej nazwie.

Ta metoda działa w górę, co oznacza, że zaczyna od natychmiastowego
`Class.Instance.Parent` instancji i pracuje w kierunku `Class.DataModel`. Jeśli nie
zostanie znaleziony dopasowany przodek, zwraca `nil`.

Poniższy fragment kodu znajdzie pierwszego przodka obiektu
nazywanego `Car`.

```
local car = object:FindFirstAncestor("Car")
```
Dla wariantów tej metody, które znajdują przodków określonej klasy,
zobacz `Class.Instance:FindFirstAncestorOfClass()` oraz
`Class.Instance:FindFirstAncestorWhichIsA()`.

Instance:FindFirstAncestor

name

Nazwa `Class.Instance.Name`, której należy szukać.

Zwraca pierwszego przodka `Class.Instance`, którego
`Class.Instance.Name` jest równy podanej nazwie.

Zwraca pierwszego przodka `Class.Instance`, którego
`Class.Object.ClassName` jest równy podanemu className.

Ta metoda działa w górę, co oznacza, że zaczyna od natychmiastowego
`Class.Instance.Parent` instancji i pracuje w kierunku `Class.DataModel`. Jeśli nie
zostanie znaleziony dopasowany przodek, zwraca `nil`.

Powszechnym użyciem tej metody jest znalezienie `Class.Model`, do
której należy `Class.BasePart`. Na przykład:

```
local model = part:FindFirstAncestorOfClass("Model")
```
Ta metoda jest wariantem `Class.Instance:FindFirstAncestor()`, która
sprawdza właściwość `Class.Object.ClassName`, a nie `Class.Instance.Name`. `Class.Instance:FindFirstAncestorWhichIsA()` również
istnieje, używając metody `Class.Object:IsA()` w celu respektowania dziedziczenia klas.

Instance:FindFirstAncestorOfClass

className

Nazwa `Class.Object.ClassName`, której należy szukać.

Zwraca pierwszego przodka `Class.Instance`, którego
`Class.Object.ClassName` jest równy podanemu className.

Zwraca pierwszego przodka `Class.Instance`, dla którego
`Class.Object:IsA()` zwraca prawdę dla podanego className.

Ta metoda działa w górę, co oznacza, że zaczyna od natychmiastowego
`Class.Instance.Parent` instancji i pracuje w kierunku `Class.DataModel`. Jeśli nie
zostanie znaleziony dopasowany przodek, zwraca `nil`.

W przeciwieństwie do `Class.Instance:FindFirstAncestorOfClass()`, ta metoda
używa `Class.Object:IsA()`, co szanuje dziedziczenie klas. Na przykład:

```
print(part:IsA("Part"))  --> true
print(part:IsA("BasePart"))  --> true
print(part:IsA("Instance"))  --> true
```
Z tego powodu, poniższy przykład kodu zwróci pierwszego
przodka `Class.BasePart`, niezależnie od tego, czy jest to `Class.WedgePart`,
`Class.MeshPart` czy `Class.Part`.

```
local part = object:FindFirstAncestorWhichIsA("BasePart")
```
Zobacz także `Class.Instance:FindFirstAncestor()`.

Instance:FindFirstAncestorWhichIsA

Zwraca pierwszego przodka `Class.Instance`, dla którego
`Class.Object:IsA()` zwraca prawdę dla podanego className.

Poniższy kod będzie szukał obiektu o nazwie "Brick" w Workspace. Jeśli go znajdzie,
zamieni nazwę obiektu na "Foo".

Zwraca pierwsze dziecko `Class.Instance` z podaną nazwą, lub
`nil`, jeśli takie dziecko nie istnieje. Jeśli opcjonalny argument
`recursive` jest `true`, ta metoda przeszukuje wszystkich potomków, a nie tylko natychmiastowe dzieci
`Class.Instance`.

#### Sprawdzanie istnienia obiektu

`FindFirstChild()` jest konieczny, jeśli musisz zweryfikować, czy obiekt istnieje
przed kontynuowaniem. Próba indeksowania dziecka po nazwie za pomocą operatora kropki
zgłasza błąd, jeśli dziecko nie istnieje.

```lua
local Workspace = game:GetService("Workspace")

-- Poniższa linia zgłasza błąd, jeśli część nie istnieje w workspace
Workspace.Part.Transparency = 0.5
```
Lepszym podejściem jest użycie `FindFirstChild()`, aby najpierw sprawdzić
`Part`, a następnie użyć instrukcji `if`, aby uruchomić kod, który go potrzebuje.

```lua
local Workspace = game:GetService("Workspace")

local part = Workspace:FindFirstChild("Part")
if part then
	part.Transparency = 0.5
end
```

#### Znalezienie dziecka, którego nazwa pasuje do właściwości

Czasami nazwa `Class.Instance.Name|Name` obiektu jest taka sama jak
właściwość jego `Class.Instance.Parent|Parent`. Podczas używania operatora kropki,
 właściwości mają pierwszeństwo przed dziećmi, jeśli mają tę samą nazwę.

W poniższym przykładzie, `Class.Folder` o nazwie `Color` jest dodawane do
`Class.Part`, który również ma właściwość `Class.Part.Color`. Zauważ, że
`part.Color` odnosi się do wartości właściwości `Datatype.Color3`, a nie do obiektu dziecka `Class.Folder`. Korzyścią z używania
`Class.Instance:FindFirstChild()|FindFirstChild()` jest to, że
wprowadzenie nowych właściwości nie stwarza ryzyka dla twojego kodu.

```lua
local part = Instance.new("Part")
local folder = Instance.new("Folder")
f.folder.Name = "Color"
f.folder.Parent = part
local c1 = part.Color  -- Właściwość
local c2 = part:FindFirstChild("Color")  -- Obiekt folderu
```

#### Uwagi dotyczące wydajności

`Class.Instance:FindFirstChild()|FindFirstChild()` zajmuje około 20% więcej czasu
niż użycie operatora kropki i prawie 8 razy więcej niż po prostu przechowywanie
dostępu do obiektu. Z tego powodu warto unikać wywoływania go w kodzie
zależnym od wydajności, takim jak w ciasnych pętlach lub funkcjach podłączonych
do `Class.RunService.Heartbeat` oraz `Class.RunService.PreRender`. Zamiast tego,
przechowuj wynik w zmiennej lub rozważ użycie
`Class.Instance.ChildAdded|ChildAdded` lub
`Class.Instance:WaitForChild()|WaitForChild()` aby wykryć, kiedy dziecko o
podanej nazwie stanie się dostępne.

Instance:FindFirstChild

recursive

Czy przeszukiwać rekurencyjnie, czy nie.

Zwraca pierwsze dziecko `Class.Instance` znalezione o podanej nazwie.

Instance:findFirstChild

Zwraca pierwsze dziecko `Class.Instance`, którego
`Class.Object.ClassName|ClassName` jest równe podanemu `className`.
W przeciwieństwie do `Class.Instance:FindFirstChildWhichIsA()`, ta metoda zwraca
tylko obiekty, których klasa pasuje do `className`, ignorując dziedziczenie klas. Jeśli nie
zostanie znalezione dopasowane dziecko, ta metoda zwraca `nil`.

Instance:FindFirstChildOfClass

Zwraca pierwsze dziecko `Class.Instance`, którego
`Class.Object.ClassName|ClassName` jest równe podanej nazwie klasy.

Zwraca pierwsze dziecko `Class.Instance`, dla którego
`Class.Object:IsA()` zwraca prawdę dla podanego className.

Jeśli nie zostanie znalezione dopasowane dziecko, ta metoda zwraca `nil`. Jeśli opcjonalny
argument rekurencyjny jest prawdziwy, ta metoda przeszukuje wszystkich potomków, a
nie tylko natychmiastowe dzieci `Class.Instance`.

W przeciwieństwie do `Class.Instance:FindFirstChildOfClass()`, ta metoda używa
`Class.Object:IsA()`, co respektuje dziedziczenie klas. Na przykład:

```lua
print(part:IsA("Part")) --> true
print(part:IsA("BasePart")) --> true
print(part:IsA("Instance")) --> true
```
Z tego powodu, poniższy przykład kodu zwróci pierwsze
dziecko `Class.BasePart`, niezależnie od tego, czy jest to `Class.WedgePart`,
`Class.MeshPart` czy `Class.Part`.

```
local part = object:FindFirstChildWhichIsA("BasePart")
```
Deweloperzy szukający dziecka po nazwie, powinni używać
`Class.Instance:FindFirstChild()` zamiast tego.

Instance:FindFirstChildWhichIsA

Zwraca pierwsze dziecko `Class.Instance`, dla którego
`Class.Object:IsA()` zwraca prawdę dla podanego className.

Zwraca pierwszego potomka znalezionego z podanym `Class.Instance.Name`.

Ta metoda jest wyłączona i nie może być używana. Aby znaleźć pierwszego potomka
instancji, rozważ użycie argumentu `recursive` w
`Class.Instance:FindFirstChild()` zamiast tego.

Instance:FindFirstDescendant

Zwraca pierwszego potomka znalezionego z podanym `Class.Instance.Name`.

Jeśli `Class.Instance` jest `Class.Actor`, zwracana jest sama `Class.Actor`. W przeciwnym razie
zwracany jest najbliższy przodek `Class.Actor`. Jeśli żaden przodek nie jest `Class.Actor`,
rezultatem jest `nil`.

Instance:GetActor

Zwraca `Class.Actor` powiązany z instancją, jeśli taki istnieje.

Ta metoda zwraca wartość, która została przypisana do danej
nazwy atrybutu. Jeśli żaden atrybut nie został przypisany, zostanie zwrócone `nil`.

Na przykład, poniższy fragment kodu ustawia a następnie uzyskuje wartość
atrybutu `InitialPosition` instancji:

```lua
local Workspace = game:GetService("Workspace")

local part = Workspace.Part
part:SetAttribute("InitialPosition", part.Position)

local initialPosition = instance:GetAttribute("InitialPosition")
print(initialPosition)
```

#### Zobacz także

- `Class.Instance:SetAttribute()`, który ustawia atrybut o danej
  nazwie na daną wartość.
- `Class.Instance:GetAttributes()`, który zwraca słownik par klucz-wartość
  dla każdego z atrybutów instancji.

Instance:GetAttribute

Wartość przypisana do danej nazwy atrybutu. Jeśli żaden
atrybut nie został przypisany, zostanie zwrócone `nil`.

Zwraca wartość przypisaną do danego nazwy atrybutu.

Ta metoda zwraca zdarzenie działa dokładnie jak
`Class.Object.Changed|Changed`, z tą różnicą, że wywołuje się tylko wtedy,
 gdy zmienia się dany atrybut; w efekcie jest podobne do
`Class.Object:GetPropertyChangedSignal()|GetPropertyChangedSignal()`, ale
dla atrybutów.

Zazwyczaj dobrze jest używać tej metody zamiast łączenia z
`Class.Object.Changed|Changed` z funkcją, która sprawdza nazwę atrybutu. Kolejne wywołania tej metody na tym samym obiekcie z tą samą
nazwą atrybutu zwracają ten sam sygnał.

Poniższy przykład kodu zwraca sygnał, który wywołuje funkcję
`attributeChanged()` po tym, jak zmienia się atrybut `InitialPosition` obiektu:

```lua
local Workspace = game:GetService("Workspace")

local part = Workspace.Part
part:SetAttribute("InitialPosition", part.Position)

local function attributeChanged()
	print("Atrybut zmieniony")
end

part:GetAttributeChangedSignal("InitialPosition"):Connect(attributeChanged)
```
Zobacz także `Class.Instance.AttributeChanged`, które wywołuje się,
gdy jakikolwiek atrybut zmienia się na instancji.

Instance:GetAttributeChangedSignal

Nazwa określonego atrybutu, dla którego zwracany jest sygnał o zmianie.

Zdarzenie, które uruchamia się, gdy dany atrybut się zmienia.

Zwraca zdarzenie, które występuje, gdy dany atrybut się zmienia.

Ta metoda zwraca słownik par klucz-wartość dla każdego atrybutu,
gdzie klucz to nazwa atrybutu, a wartość to wartość nie-`nil`.

Na przykład, poniższy fragment kodu wyświetla atrybuty instancji
i ich wartości:

```lua
local Workspace = game:GetService("Workspace")

local part = Workspace.Part
part:SetAttribute("InitialPosition", part.Position)
part:SetAttribute("CanUse", true)

for name, value in part:GetAttributes() do
	print(name .. " = " .. value)
end
```
Zobacz także `Class.Instance:GetAttribute()`, która zwraca wartość, która
została przypisana do danej nazwy atrybutu.

Instance:GetAttributes

Słownik par typ `string → variant` dla każdego atrybutu, gdzie
ciąg to nazwa atrybutu, a wariant to wartość nie-`nil`.

Poniżej znajduje się kod, który wydrukuje nazwę wszystkich obiektów znajdujących się obecnie w Workspace, gdy zostanie wykonany.

Zwraca tablicę (numerowo indeksowaną tabelę), zawierającą wszystkie
bezpośrednie dzieci instancji, lub każdego `Class.Instance`, którego
`Class.Instance.Parent|Parent` jest równy obiektowi. Tablicę można
iterować zarówno za pomocą pętli numerycznej, jak i ogólnej:

```lua
local Workspace = game:GetService("Workspace")

-- Przykład pętli numerycznej
local children = Workspace:GetChildren()
for i = 1, #children do
	local child = children[i]
	print(child.Name .. " jest dzieckiem numer " .. i)
end
```

```lua
local Workspace = game:GetService("Workspace")

-- Przykład pętli ogólnej
local children = Workspace:GetChildren()
for i, child in children do
	print(child.Name .. " jest dzieckiem numer " .. i)
end
```
Zauważ, że zwrócona tablica **nie** jest posortowana w żadnej szczególnej kolejności,
specjalne sortowanie (na przykład przy użyciu `Library.table.sort()`) jest zalecane do
sortowania dzieci zwróconych przez tę metodę.

Zobacz także metodę `Class.Instance:GetDescendants()|GetDescendants()`.

Instance:GetChildren

Zwraca tablicę zawierającą wszystkie dzieci instancji.

Instance:getChildren

Zwraca zakodowany ciąg identyfikatora debugowania używanego wewnętrznie przez Roblox. Zauważ,
że:

- Ten element jest chroniony. Próba użycia go w `Class.Script` lub
  `Class.LocalScript` spowoduje błąd.
- Identyfikator debugowania jest identyfikatorem używanym w procesach debugowania. Umożliwia debuggerowi
  odczytanie każdej instrukcji przed przetworzeniem jej przez aplikację. Wszystkie obiekty w
  Roblox działają jak procesy, a każdy uruchamia instrukcje (lub 'kod'), które można
  debugować w razie potrzeby.
- Może to być pomocne dla wtyczek, które potrzebują odróżnić podobne
  obiekty od siebie nawzajem (takie jak obiekty, które dzielą tę samą nazwę).

Instance:GetDebugId

scopeLength

Zwraca zakodowany ciąg identyfikatora debugowania używanego wewnętrznie przez Roblox.

GetDescendants jest często używane, aby zrobić coś ze wszystkimi potomkami, które są
określonym rodzajem obiektu. Kod w tym przykładzie używa GetDescendants oraz
`Class.Instance:IsA()`, aby znaleźć wszystkie części w workspace i zmienia je
na zielone.

Ta metoda obiektu zwraca tablicę, która zawiera wszystkich potomków
tego obiektu. W przeciwieństwie do `Class.Instance:GetChildren()`, która zwraca tylko
bezpośrednie dzieci obiektu, ta metoda odnajduje każdego dziecka obiektu,
wielu dzieci tych dzieci itd.

Zauważ, że zwrócona tablica **nie** jest posortowana w żadnej szczególnej kolejności,
specjalne sortowanie (na przykład przy użyciu `Library.table.sort()`) jest zalecane do
sortowania potomków zwróconych przez tę metodę. Rozważ także
metodę `Class.Instance:QueryDescendants()|QueryDescendants()`, aby zapytać
otoczniki o potomków kombinowanych z selektorami i kombinatorami.

Instance:GetDescendants

Tablica zawierająca potomków instancji.

Zwraca tablicę zawierającą wszystkie potomków instancji.

Ten przykład kodu demonstruje działanie `Class.Instance:GetFullName()`.
Pokazuje, jak funkcja zachowuje się, gdy jest wywoływana na obiekcie, który nie znajduje się w
hierarchii `DataModel`, a także pokazuje, że wartość zwracana nie ucieka
znakom specjalnym.


Ten przykład kodu ponownie implementuje funkcję `Class.Instance:GetFullName()` w
Lua.

Zwraca ciąg opisujący rodowód instancji. Ciąg jest konkatenacją
`Class.Instance.Name|Name` obiektu i jego przodków, oddzielonych kropkami.
Model `Class.DataModel` (`game`) nie jest brany pod uwagę. Na przykład `Class.Part`
w `Class.Workspace` może zwrócić `Class.Workspace.Part`.

Kiedy jest wywoływana na `Class.Instance`, która nie jest potomkiem `Class.DataModel`,
metoda ta uznaje wszystkich przodków aż do najwyższego,
 który nie ma `Class.Instance.Parent|Parent`.

Ta metoda jest przydatna do logowania i debugowania. Nie powinieneś próbować
parsować zwróconego ciągu do jakiejkolwiek operacji użytkowej; ta metoda nie
escapuje kropek (ani żadnego innego symbolu) w nazwach obiektów. Innymi słowy,
chociaż jej wyjście często wydaje się być ważnym identyfikatorem Luau, nie jest to
zagwarantowane.

Instance:GetFullName

Zwraca ciąg opisujący rodowód instancji.

Ta metoda zwraca stylizowaną lub wyraźnie zmodyfikowaną wartość danéj
właściwości, lub domyślną wartość właściwości, jeśli nie została
stylizowana/zmodifikowana. Różni się to nieco od bezpośredniego dostępu do wartości właściwości,
jak na przykład `[GuiObject].Rotation`, który zwraca domyślną lub
zmodyfikowaną wartość właściwości.

```lua
local Players = game:GetService("Players")
local ReplicatedStorage = game:GetService("ReplicatedStorage")

local player = Players.LocalPlayer
local playerGui = player.PlayerGui
local HUDContainer = playerGui:WaitForChild("HUDContainer")

local coreSheet = ReplicatedStorage:FindFirstChild("CoreSheet")
local rule = coreSheet:FindFirstChildWhichIsA("StyleRule")
rule.Selector = "TextButton"

-- Referencja do przycisku
local button = HUDContainer:FindFirstChildWhichIsA("TextButton")

print(button:GetStyled("Rotation")) --> 0 (wartość domyślna)
print(button.Rotation) --> 0 (wartość domyślna)

-- Zastosuj rotację przez właściwość reguły stylu
rule:SetProperty("Rotation", 30)

print(button:GetStyled("Rotation")) --> 30 (stylizowana wartość na podstawie reguły)
print(button.Rotation) --> 0 (wartość domyślna)

-- Wyraźnie zmodyfikuj/przysłoni stylizowaną właściwość
button.Rotation = 45

print(button:GetStyled("Rotation")) --> 45 (zmodyfikowana wartość)
print(button.Rotation) --> 45 (zmodyfikowana wartość)
```

Instance:GetStyled

selector

Opcjonalny selektor dla instancji pseudo, którą kierujesz na
instancji.

Stylizowana lub wyraźnie zmodyfikowana wartość danej właściwości, lub
 inna domyślna wartość właściwości, jeśli nie została stylizowana/zmodifikowana.

Zwraca stylizowaną lub wyraźnie zmodyfikowaną wartość podanej właściwości,
 lub domyślną wartość właściwości, jeśli nie została stylizowana/zmodifikowana.

Ta metoda zwraca zdarzenie, które działa dokładnie jak
`Class.Instance.StyledPropertiesChanged|StyledPropertiesChanged`,
z tą różnicą, że wywołuje się tylko wtedy, gdy zmienia się dany atrybut stylu. To
generally jest dobrą praktyką używać tej metody zamiast połączenia z
`Class.Instance.StyledPropertiesChanged|StyledPropertiesChanged` z funkcją, która
sprawdza nazwę właściwości. Kolejne wywołania tej metody na tym samym obiekcie z tą samą
nazwą właściwości zwracają ten sam sygnał.

Zauważ, że to zdarzenie nie przekaże żadnych argumentów do połączonej funkcji,
więc wartość zmienionej właściwości musi być odczytana bezpośrednio w skrypcie.

```lua
local Players = game:GetService("Players")

local player = Players.LocalPlayer
local playerGui = player.PlayerGui
local HUDContainer = playerGui:WaitForChild("HUDContainer")
local meterBar = HUDContainer.MeterBar

local function stylePropertyChanged()
	print("Właściwość stylu zmieniona!")
end

meterBar:GetStyledPropertyChangedSignal("AnchorPoint"):Connect(stylePropertyChanged)
```

Instance:GetStyledPropertyChangedSignal

property

Nazwa właściwości stylu, dla której należy nasłuchiwać zmian.

Zdarzenie, które występuje, gdy zmienia się dana właściwość stylu.

Ta metoda zwraca tablicę tagów przypisanych do danej instancji w
formie ciągów. Możesz dodać tagi zarówno w Studio w oknie
[Właściwości](/studio/properties), jak i podczas działania z użyciem
`Class.Instance:AddTag()|AddTag()`.

Ta metoda jest przydatna, gdy chcesz coś zrobić z wieloma tagami na
instancji jednocześnie. Jednak nieefektywne jest używanie tej metody do
sprawdzania istnienia pojedynczego tagu; zamiast tego użyj
`Class.Instance:HasTag()|HasTag()`, aby sprawdzić konkretny tag.

Instance:GetTags

Uzyskuje tablicę wszystkich tagów przypisanych do instancji.

Ta metoda zwraca `true`, jeśli podany tag został dodany do
obiektu. Możesz dodać tagi zarówno w Studio w oknie
[Właściwości](/studio/properties), jak i podczas działania z użyciem
`Class.Instance:AddTag()|AddTag()`.

Instance:HasTag

Instance

`Instance` jest klasą bazową dla wszystkich klas w hierarchii klas Roblox
które mogą być częścią drzewa `Class.DataModel`.

/reference/engine/classes/InputBinding.yaml